✳️ اصول اخلاقی مدیریت کسب‌و کار
✅ برای قضاوت درباره خوب و بد زندگی روزانه، مجموعه‌‌‌ای از ارزش‌‌‌های اخلاقی یا استانداردهای شخصی می‌‌‌تواند راهنما باشد. اخلاق در کسب‌وکار نیز اصولی شبیه به اخلاق فردی دارد، اما در سطح بسیار وسیع‌‌‌تری اثرگذار است و عواقب گسترده‌‌‌تری به جا می‌‌‌گذارد.
🔸بنابراین به کار گماردن مدیرعاملی که خود ذاتا به اصول اخلاقی پایبند باشد برای تدوین و ترویج اصول اخلاقی سازمان و ایجاد محیطی که در آن رفتار اخلاقی مورد تشویق قرار گیرد بسیار مفید است. در زیر به ۱۲ اصل اخلاقی موردنیاز برای مدیریت کسب‌وکار اشاره شده است:
🔺صداقت: همه باید در تمام اقدامات و اشکال ارتباطی خود به گفتن همه حقیقت متعهد باشند. بیان تنها بخشی از حقایق، حذف مغرضانه اطلاعات و ارائه نادرست یا اغراق‌‌‌آلود اطلاعات اخلاقی نیست.
🔺انصاف: برخورد برابر و نجیبانه با همه افراد، عدم اعمال خودسرانه قدرت و عدم استفاده از نقطه ضعف افراد در جهت منافع شخصی و سازمانی از الزامات انصاف است.
🔺سرمشق بودن: مدیران باید در عمل نشان دهند که هنگام تصمیم‌‌‌گیری در امور اخلاقی، عالی‌‌‌ترین گزینه را انتخاب می‌‌‌کنند و رهبری اخلاقی خود را با بهبود عملکرد عملیاتی، رضایت کارکنان و مشتریان تثبیت می‌‌‌کنند.
🔺یکپارچگی: لازمه یکپارچگی، یکی بودن گفتار و کردار، عمل به وعده‌‌‌ها و تعهدات، رعایت زمان‌بندی‌‌‌ها و عدم شرکت در فعالیت‌‌‌ها و معاملات غیراخلاقی است.
🔺مهربانی: لازمه ایجاد فضای همدلی، مراقبت دلسوزانه از همه کارکنان، شرکای تجاری و مشتریان است. اهداف کسب‌وکار همچنین باید با دیدگاه خیرخواهانه و از جمله با توجه به حساسیت‌‌‌ها و نیازهای جامعه تعیین شوند.
🔺احترام: لازمه احترام، پایبندی کامل به حقوق بشر، رعایت منزلت، استقلال عمل، منافع و حریم خصوصی افراد و پشتیبانی از آنها برای بیان بدون ترس ایده‌‌‌ها و انتظاراتشان است.
🔺مسئولیت‌‌‌پذیری: احساس مالکیت در کار، مسئولیت‌‌‌پذیری افراد را بالا می‌‌‌برد و لذا تلاش می‌‌‌کنند که نسبت به عواقب مالی، تجاری و عاطفی اقدامات خود آگاهی یابند. مسوولیت‌‌‌پذیری بالا نشانه بلوغ کارکنان و عدم نیاز آنها به نظارت‌‌‌های سختگیرانه است.
🔺وفاداری: عدم افشای اطلاعات محرمانه و نیز وفادار ماندن به همکاران، مشتریان، شرکای تجاری و تامین‌‌‌کنندگان از علائم وفاداری هستند.
🔺قانونگرایی: پایبندی به قوانین و استانداردهای منطقه‌‌‌ای و کشوری، استانداردهای بازار، مقررات تجارت و نیز خط مشی‌‌‌ها و روش‌‌‌های اجرایی اجباری سازمانی از مصادیق قانونگرایی است.
🔺پاسخگویی: انتظار بالا برای رفتار اخلاقی در صورتی موجب پیشرفت کسب‌وکار می‌‌‌شود که مدیران در مقابل کارکنان، مشتریان و کل جامعه پاسخگو باشند.
🔺شفافیت: شفافیت مستلزم در دسترس قرار دادن اطلاعات و خط مشی‌‌‌های مرتبط برای گروه‌‌‌های ذی‌نفع همچون سرمایه‌‌‌گذاران مالی، کارکنان، مشتریان و... است.
🔺برخورد آگاهانه با محیط زیست: آثار منفی انجام عملیات کسب‌وکار روی محیط‌زیست باید کاهش یابد. تعهد به بهبود عملکرد سیستم‌های انرژی برای کاهش تولید کربن، کاهش مصرف آب و کاهش ضایعات مسوولیت مهم مدیران اجرایی است.
منبع: marquette
مدیران منابع انسانی
✅ برای قضاوت درباره خوب و بد زندگی روزانه، مجموعه‌‌‌ای از ارزش‌‌‌های اخلاقی یا استانداردهای شخصی می‌‌‌تواند راهنما باشد. اخلاق در کسب‌وکار نیز اصولی شبیه به اخلاق فردی دارد، اما در سطح بسیار وسیع‌‌‌تری اثرگذار است و عواقب گسترده‌‌‌تری به جا می‌‌‌گذارد.
🔸بنابراین به کار گماردن مدیرعاملی که خود ذاتا به اصول اخلاقی پایبند باشد برای تدوین و ترویج اصول اخلاقی سازمان و ایجاد محیطی که در آن رفتار اخلاقی مورد تشویق قرار گیرد بسیار مفید است. در زیر به ۱۲ اصل اخلاقی موردنیاز برای مدیریت کسب‌وکار اشاره شده است:
🔺صداقت: همه باید در تمام اقدامات و اشکال ارتباطی خود به گفتن همه حقیقت متعهد باشند. بیان تنها بخشی از حقایق، حذف مغرضانه اطلاعات و ارائه نادرست یا اغراق‌‌‌آلود اطلاعات اخلاقی نیست.
🔺انصاف: برخورد برابر و نجیبانه با همه افراد، عدم اعمال خودسرانه قدرت و عدم استفاده از نقطه ضعف افراد در جهت منافع شخصی و سازمانی از الزامات انصاف است.
🔺سرمشق بودن: مدیران باید در عمل نشان دهند که هنگام تصمیم‌‌‌گیری در امور اخلاقی، عالی‌‌‌ترین گزینه را انتخاب می‌‌‌کنند و رهبری اخلاقی خود را با بهبود عملکرد عملیاتی، رضایت کارکنان و مشتریان تثبیت می‌‌‌کنند.
🔺یکپارچگی: لازمه یکپارچگی، یکی بودن گفتار و کردار، عمل به وعده‌‌‌ها و تعهدات، رعایت زمان‌بندی‌‌‌ها و عدم شرکت در فعالیت‌‌‌ها و معاملات غیراخلاقی است.
🔺مهربانی: لازمه ایجاد فضای همدلی، مراقبت دلسوزانه از همه کارکنان، شرکای تجاری و مشتریان است. اهداف کسب‌وکار همچنین باید با دیدگاه خیرخواهانه و از جمله با توجه به حساسیت‌‌‌ها و نیازهای جامعه تعیین شوند.
🔺احترام: لازمه احترام، پایبندی کامل به حقوق بشر، رعایت منزلت، استقلال عمل، منافع و حریم خصوصی افراد و پشتیبانی از آنها برای بیان بدون ترس ایده‌‌‌ها و انتظاراتشان است.
🔺مسئولیت‌‌‌پذیری: احساس مالکیت در کار، مسئولیت‌‌‌پذیری افراد را بالا می‌‌‌برد و لذا تلاش می‌‌‌کنند که نسبت به عواقب مالی، تجاری و عاطفی اقدامات خود آگاهی یابند. مسوولیت‌‌‌پذیری بالا نشانه بلوغ کارکنان و عدم نیاز آنها به نظارت‌‌‌های سختگیرانه است.
🔺وفاداری: عدم افشای اطلاعات محرمانه و نیز وفادار ماندن به همکاران، مشتریان، شرکای تجاری و تامین‌‌‌کنندگان از علائم وفاداری هستند.
🔺قانونگرایی: پایبندی به قوانین و استانداردهای منطقه‌‌‌ای و کشوری، استانداردهای بازار، مقررات تجارت و نیز خط مشی‌‌‌ها و روش‌‌‌های اجرایی اجباری سازمانی از مصادیق قانونگرایی است.
🔺پاسخگویی: انتظار بالا برای رفتار اخلاقی در صورتی موجب پیشرفت کسب‌وکار می‌‌‌شود که مدیران در مقابل کارکنان، مشتریان و کل جامعه پاسخگو باشند.
🔺شفافیت: شفافیت مستلزم در دسترس قرار دادن اطلاعات و خط مشی‌‌‌های مرتبط برای گروه‌‌‌های ذی‌نفع همچون سرمایه‌‌‌گذاران مالی، کارکنان، مشتریان و... است.
🔺برخورد آگاهانه با محیط زیست: آثار منفی انجام عملیات کسب‌وکار روی محیط‌زیست باید کاهش یابد. تعهد به بهبود عملکرد سیستم‌های انرژی برای کاهش تولید کربن، کاهش مصرف آب و کاهش ضایعات مسوولیت مهم مدیران اجرایی است.
منبع: marquette
مدیران منابع انسانی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment