⭕️فقر در افغانستان بیداد می‌کند
📌یک مقام ارشد سازمان ملل متحد از قحطی و تمام شدن ذخایر مواد غذایی افغانستان در ماه پیش رو خبر می‌دهد
♦️افغانستان هیچ‌گاه کشوری نبود که مردم در آن احساس امنیت غذایی داشته باشند و بیشتر مردم افغانستان با عبارت «روز مبادا» آشنایند. در اصطلاح مردم این کشور، روز مبادا روزی است که بحران قحطی بر کشور حکمفرما و انبارهای مواد غذایی در افغانستان خالی شود؛ در این حالت است که مردم باید از داشته‌های خود استفاده کنند اما در سال ۱۴۰۰، نابسامانی‌ها و اوضاع مبهم افغانستان حتی به مردم مجال نداد به روز مبادا فکر کنند و روزی که جیب‌ها خالی، شغل‌ها ازدست‌رفته و مردم بازنشسته، سفره‌ها بی‌نان و کالاها بی‌خریدار باشند بی‌خبر از راه رسید.
در ۴۰ سال گذشته مردم افغانستان هر چند وقت یک بار با این بحران روبه‌رو شده‌اند؛ یکی از آن دوران، روزهای سقوط دولت دکتر نجیب‌الله و آغاز حکومت مجاهدین بود که هنوز هم آثار فقر و قحطی آن زمان برای مردم افغانستان به‌ويژه برای شهرنشینان کابلی آن دوره، محسوس است. اما این بار این فقر و قحطی عمیق‌تر و طولانی‌‌تر از دهه ۱۹۹۰ است.
با روی کار آمدن طالبان، تمامی ادارات دولتی وغیردولتی فلج شده‌اند و هنوز دولتی سر کار نیامده است. بسیاری از مردم شغلشان را از دست داده‌اند، جیب‌ها و سفره‌‌هایشان بیشتر از هر وقت دیگر خالی است و بسیاری از زنان نان‌آور خانوار حالا ناچارند به دست دیگران چشم بدوزند.
براساس آخرین گزارش اداره مهاجرت سازمان ملل متحد، آمار آوارگان داخلی در افغانستان۵۵۰ هزار نفر برآورد می‌شود. این‌ها افرادی‌اند که به دلیل جنگ دولت پیشین با طالبان از ابتدای سال ۲۰۲۱ آواره شده‌اند و ۸۰ درصد این افراد را کودکان و زنان تشکیل می‌دهند. این افراد در شرایط بسیار نامساعدی به سر می‌برند اما فقط آوارگان داخلی نیستند که در فقر دست‌وپا می‌زنند، اوضاع نیمی از جمعیت افغانستان تفاوت چندانی با آوارگان داخلی ندارد.
آمار سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که براساس برآوردها، ۱۸ میلیون نفر، معادل بیش از نیمی از جمعیت افغانستان، به کمک فوری نیاز دارند. این در حالی است که خشکسالی در افغانستان به‌شدت ادامه دارد و زمستان سرد نیز در راه است.
بیشتر بخوانید...
📌یک مقام ارشد سازمان ملل متحد از قحطی و تمام شدن ذخایر مواد غذایی افغانستان در ماه پیش رو خبر می‌دهد
♦️افغانستان هیچ‌گاه کشوری نبود که مردم در آن احساس امنیت غذایی داشته باشند و بیشتر مردم افغانستان با عبارت «روز مبادا» آشنایند. در اصطلاح مردم این کشور، روز مبادا روزی است که بحران قحطی بر کشور حکمفرما و انبارهای مواد غذایی در افغانستان خالی شود؛ در این حالت است که مردم باید از داشته‌های خود استفاده کنند اما در سال ۱۴۰۰، نابسامانی‌ها و اوضاع مبهم افغانستان حتی به مردم مجال نداد به روز مبادا فکر کنند و روزی که جیب‌ها خالی، شغل‌ها ازدست‌رفته و مردم بازنشسته، سفره‌ها بی‌نان و کالاها بی‌خریدار باشند بی‌خبر از راه رسید.
در ۴۰ سال گذشته مردم افغانستان هر چند وقت یک بار با این بحران روبه‌رو شده‌اند؛ یکی از آن دوران، روزهای سقوط دولت دکتر نجیب‌الله و آغاز حکومت مجاهدین بود که هنوز هم آثار فقر و قحطی آن زمان برای مردم افغانستان به‌ويژه برای شهرنشینان کابلی آن دوره، محسوس است. اما این بار این فقر و قحطی عمیق‌تر و طولانی‌‌تر از دهه ۱۹۹۰ است.
با روی کار آمدن طالبان، تمامی ادارات دولتی وغیردولتی فلج شده‌اند و هنوز دولتی سر کار نیامده است. بسیاری از مردم شغلشان را از دست داده‌اند، جیب‌ها و سفره‌‌هایشان بیشتر از هر وقت دیگر خالی است و بسیاری از زنان نان‌آور خانوار حالا ناچارند به دست دیگران چشم بدوزند.
براساس آخرین گزارش اداره مهاجرت سازمان ملل متحد، آمار آوارگان داخلی در افغانستان۵۵۰ هزار نفر برآورد می‌شود. این‌ها افرادی‌اند که به دلیل جنگ دولت پیشین با طالبان از ابتدای سال ۲۰۲۱ آواره شده‌اند و ۸۰ درصد این افراد را کودکان و زنان تشکیل می‌دهند. این افراد در شرایط بسیار نامساعدی به سر می‌برند اما فقط آوارگان داخلی نیستند که در فقر دست‌وپا می‌زنند، اوضاع نیمی از جمعیت افغانستان تفاوت چندانی با آوارگان داخلی ندارد.
آمار سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که براساس برآوردها، ۱۸ میلیون نفر، معادل بیش از نیمی از جمعیت افغانستان، به کمک فوری نیاز دارند. این در حالی است که خشکسالی در افغانستان به‌شدت ادامه دارد و زمستان سرد نیز در راه است.
بیشتر بخوانید...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment