▪️فرصت رویایی ما▪️ستگادین | دوشنبه ۵ دی ۱۴۰۱
مدرسه و کار، ما را وادار میکنند از رویاهای واقعی دوری کنیم. رویاپردازان، خطرناک، ناشکیبا و بیمیل به تحملِ وضعیت موجود هستند. سیستمهای موجود ترجیح میدهند که ما فقط سازگار باشیم.
رویاهایی که نیاز داریم آموزش دهیم، رویای خوداتکایی و سخاوتمندی است. تنها راه پیشرفت برای ما، تشویق و تقویتِ کارِ افرادی است که مایل به یادگیری، دیدن و متعهدشدن به بهبود اوضاع هستند.
حال بنظر میرسد که بیشتر از هر زمانی، خواندن و نوشتن، اساس کار هستند. این دو مهارت، بیشترین احتمال برای ایجاد نتایج تصاعدی را دارند.
نویسندهی تأثیرگذار میتواند ایدههایش را ببیند که یکشبه در حال گسترش میان صدها یا شاید میلیونها نفر است. هنوز هم نوشتن، یک ابزار است که ما برای رمزگذاری و اشتراک ایدهها از آن استفاده میکنیم و ما را وادار میکند تا افکارمان را سازماندهی کنیم.
ولی تا آنها را نبینیم، نمیتوانیم بیان کنیم، این کار، مستلزم مطالعه و درکِ متعهدانه، در ترکیب با جرئت رویاپردازی و رهبری است.
دیگران را پیدا کنید، مشکلات را ببینید و بعد، تصمیم بگیرید تا دربارهی آنها کاری انجام دهید.
.