سرمایه در ازای صلح؟
از دیروز عده‌ای درباره موافقت جمهوری اسلامی برای جذب صدها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری آمریکا صحبت می‌کنند. عده دیگری می‌گویند شماها معنی اعداد را نمی‌فهمید و اصولاً جذب چنین حجمی از سرمایه برای اقتصاد نحیف ایران ممکن نیست. کسان دیگری هم می‌گویند ترامپی که دارد سرمایه‌ها را از امن‌ترین جاهای دنیا به داخل خاک آمریکا می‌کشاند اصلا چرا باید دلش بخواهد سرمایه آمریکایی راهی جای کاملا نامطمئنی مثل ایران شود؟
دارم به این فکر می‌کنم که اگر این شایعات ربطی به حقیقت داشته باشند، احتمالاً موضوع اصلی حجم سرمایه‌گذاری نیست، بلکه نفس سرمایه‌گذاری است. پذیرفتن سرمایه آمریکایی خواه ناخواه به معنای اعلام آمادگی برای برقراری رابطه معمول سیاسی با آمریکا و پیوستن به رویه های رایج حقوق بین‌الملل است. همچنین مستلزم دست برداشتن از همه سیاست‌ها و اقداماتی است که با حفظ رابطه تجاری و سیاسی با آمریکا سازگار نیستند.
این عقب‌نشینی بزرگ تقریباً تمام خواسته‌های ترامپ را به قیمت معقولی برایش تأمین می‌کند. ضمن اینکه طرف ایرانی هم می‌تواند بگوید منافع ملی را تامین کردم. توده مردم هم با توافقی که نرخ دلار را پایین بیاورد و راه نفسشان را باز کند مخالف نیستند.
می‌ماند به بایگانی فرستادن کوهی از شعارهای ایدئولوژیک ناموسی که به هیچ وجه و برای هیچ‌کس کار آسانی نیست. شاید موفق شوند کارها را بی‌سروصدا و تدریجی و چراغ‌خاموش پیش ببرند؛ یعنی با حداقل آبروریزی. اما کسانی که عادت کرده‌اند خودشان را نماینده تام‌الاختیار و مادام‌العمر خدا ببینند، معلوم نیست بتوانند همین حداقل آبروریزی را هم تاب بیاورند.
آیا جناح میانه‌رو جمهوری اسلامی راهی برای کنار زدن تندروها و استحاله نظام یافته است؟ آیا این سناریو می‌تواند حقیقت داشته باشد؟ و آیا می‌تواند از تیرباران دسیسه‌های داخلی و منطقه‌ای و جهانی جان به در ببرد؟ هیچ معلوم نیست.
https://t.me/AmirrezaAbdolii/
از دیروز عده‌ای درباره موافقت جمهوری اسلامی برای جذب صدها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری آمریکا صحبت می‌کنند. عده دیگری می‌گویند شماها معنی اعداد را نمی‌فهمید و اصولاً جذب چنین حجمی از سرمایه برای اقتصاد نحیف ایران ممکن نیست. کسان دیگری هم می‌گویند ترامپی که دارد سرمایه‌ها را از امن‌ترین جاهای دنیا به داخل خاک آمریکا می‌کشاند اصلا چرا باید دلش بخواهد سرمایه آمریکایی راهی جای کاملا نامطمئنی مثل ایران شود؟
دارم به این فکر می‌کنم که اگر این شایعات ربطی به حقیقت داشته باشند، احتمالاً موضوع اصلی حجم سرمایه‌گذاری نیست، بلکه نفس سرمایه‌گذاری است. پذیرفتن سرمایه آمریکایی خواه ناخواه به معنای اعلام آمادگی برای برقراری رابطه معمول سیاسی با آمریکا و پیوستن به رویه های رایج حقوق بین‌الملل است. همچنین مستلزم دست برداشتن از همه سیاست‌ها و اقداماتی است که با حفظ رابطه تجاری و سیاسی با آمریکا سازگار نیستند.
این عقب‌نشینی بزرگ تقریباً تمام خواسته‌های ترامپ را به قیمت معقولی برایش تأمین می‌کند. ضمن اینکه طرف ایرانی هم می‌تواند بگوید منافع ملی را تامین کردم. توده مردم هم با توافقی که نرخ دلار را پایین بیاورد و راه نفسشان را باز کند مخالف نیستند.
می‌ماند به بایگانی فرستادن کوهی از شعارهای ایدئولوژیک ناموسی که به هیچ وجه و برای هیچ‌کس کار آسانی نیست. شاید موفق شوند کارها را بی‌سروصدا و تدریجی و چراغ‌خاموش پیش ببرند؛ یعنی با حداقل آبروریزی. اما کسانی که عادت کرده‌اند خودشان را نماینده تام‌الاختیار و مادام‌العمر خدا ببینند، معلوم نیست بتوانند همین حداقل آبروریزی را هم تاب بیاورند.
آیا جناح میانه‌رو جمهوری اسلامی راهی برای کنار زدن تندروها و استحاله نظام یافته است؟ آیا این سناریو می‌تواند حقیقت داشته باشد؟ و آیا می‌تواند از تیرباران دسیسه‌های داخلی و منطقه‌ای و جهانی جان به در ببرد؟ هیچ معلوم نیست.
https://t.me/AmirrezaAbdolii/
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment