https://youtu.be/uLq3355F22M?si=2NuWBltwSlA4UU9a
▫️خلاصهُ سخنرانی استیون والت در دانشگاه اروپای مرکزی▫️
او در این سخنرانی سه سوُال طرح می‌کند، که هر کدام در بطن خود سوُال‌های دیگری دارد، و سعی می‌کند به آنها پاسخ بدهد. در بخشی از آن هم به تبعات پیروزی ترامپ برای ایران می‌پردازد.
♦️آیا قدرت آمریکا رو به زوال است؟ و آیا افول قدرت آمریکا برای این کشور و باقی دنیا زیان‌بار است؟
قدرت نسبی است و این نسبت‌ها ثابت نیستند. با هر معیاری که بسنجیم، آمریکا هنوز یک قدرت بزرگ است. اقتصاد آمریکا بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا است و درآمد سرانهُ ما هفت برابر چین است؛ رشد اقتصادی آمریکا بالاترین نرخ در میان کشورهای دموکراتیک است؛ تجارت دنیا بر پایهُ دلار است و ذخایر ارزی کشورها به این پول است؛ موقعیت ما در معماری مالی دنیا به ما این قدرت را می‌دهد که از طریق وضع تحریم‌های کمرشکن اراده‌مان را به دیگران تحمیل کنیم. شرکت‌های آمریکایی قدرت نوآوری بالایی دارند. دانشگاه‌های آمریکا هنوز بهترین هستند. نهادهای فرهنگی آمریکا هنوز بر باقی نقاط دنیا سایه گسترده‌اند. جمعیت آمریکا نسبتاً جوان‌تر از قدرت‌های اروپایی و آسیایی است. به لحاظ نظامی هم آمریکا قدرت قاهر است. مخارج نظامی آمریکا دو برابر چین است؛ آمریکا در سراسر دنیا پایگاه دارد؛ هم‌چنین پیمان‌های نظامی مستحکمی دارد. بر این اساس می‌شود گفت هیچ قدرت دیگری تهدیدی برای آمریکا محسوب نمی‌شود، هیچ کشوری توان حمله به آمریکا، تسخیر آن، یا تحمیل اراده‌اش را به این کشور ندارد. موقعیت جغرافیایی آمریکا هم به امنیت آن کمک می‌کند.
البته امکان دارد شکنندگی نهادهای سیاسی آمریکا و وضعیت داخلی آن تمام این سرمایه‌ها را به باد بدهد. لازم نیست آمریکا در تمام مسائل دنیا دخالت کند تا موقعیت برتر خود را حفظ کند، کافی است نگذارد سایر قدرت‌های بزرگ بر مناطق حیاتی سیطره یابند. به نظر من آمریکا از قدرت خود با درایت استفاده نکرده است، و این امر یکی از عواملی است که به پیروزی ترامپ کمک کرد. سیاست خارجی ما در خاورمیانه در ۳۰ سال گذشته سراسر شکست بوده است. ما مسئول تمام مصائب آن منطقه نیستیم، اما اثر انگشت ما را در بسیاری از مشکلات می‌شود دید. گسترش ناتو به صلح منجر نشد. امنیت اروپا امروز کاهش یافته است. بحران مالی ۲۰۰۸ تردیدهای جدی دربارهُ مدل نئولیبرال به وجود آورد. تلاش آمریکا برای ایجاد هژمونی لیبرال در دنیا شکست خورده است. دموکراسی در تمام دنیا در حال عقب‌نشینی است، و حتی در خود آمریکا هم در معرض خطر است.
کاهش قدرت آمریکا لزوما بد نیست. به نظر من تمام این مشکلات نتیجهُ قدرت مهارنشده است. آمریکا چنان قدرتمند شده بود که هر دو حزب، بدون ترس از تبعات اعمالشان، دنبال اهداف غیرواقعی در سطح دنیا بودند. هزینهُ شکست سیاست‌های آنها را دیگران پرداختند. کاهش قدرت نسبی آمریکا، یا مهار قدرت این کشور، آمریکا را وا می‌دارد تا اولویت‌های روشن‌تری برای سیاست خارجی خود برگزیند و در مسائل داخلی گوشه گوشهُ دنیا دخالت نکند. متحدان آمریکا هم که عادت کرده‌اند با پشتیبانی آمریکا دست به اقدامات بی‌پروا بزنند، حساب کار دستشان می‌آید تا محتاط‌تر باشند. خلاصه این که تعدیل عقلانی سیاست آمریکا به نفع دنیا خواهد بود، اما انتظار "تعدیل عقلانی" از ترامپ انتظار بیجایی است.
[ادامه در دو فرستهُ بعدی]
#هومن_پناهنده
@gashthaa
▫️خلاصهُ سخنرانی استیون والت در دانشگاه اروپای مرکزی▫️
او در این سخنرانی سه سوُال طرح می‌کند، که هر کدام در بطن خود سوُال‌های دیگری دارد، و سعی می‌کند به آنها پاسخ بدهد. در بخشی از آن هم به تبعات پیروزی ترامپ برای ایران می‌پردازد.
♦️آیا قدرت آمریکا رو به زوال است؟ و آیا افول قدرت آمریکا برای این کشور و باقی دنیا زیان‌بار است؟
قدرت نسبی است و این نسبت‌ها ثابت نیستند. با هر معیاری که بسنجیم، آمریکا هنوز یک قدرت بزرگ است. اقتصاد آمریکا بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا است و درآمد سرانهُ ما هفت برابر چین است؛ رشد اقتصادی آمریکا بالاترین نرخ در میان کشورهای دموکراتیک است؛ تجارت دنیا بر پایهُ دلار است و ذخایر ارزی کشورها به این پول است؛ موقعیت ما در معماری مالی دنیا به ما این قدرت را می‌دهد که از طریق وضع تحریم‌های کمرشکن اراده‌مان را به دیگران تحمیل کنیم. شرکت‌های آمریکایی قدرت نوآوری بالایی دارند. دانشگاه‌های آمریکا هنوز بهترین هستند. نهادهای فرهنگی آمریکا هنوز بر باقی نقاط دنیا سایه گسترده‌اند. جمعیت آمریکا نسبتاً جوان‌تر از قدرت‌های اروپایی و آسیایی است. به لحاظ نظامی هم آمریکا قدرت قاهر است. مخارج نظامی آمریکا دو برابر چین است؛ آمریکا در سراسر دنیا پایگاه دارد؛ هم‌چنین پیمان‌های نظامی مستحکمی دارد. بر این اساس می‌شود گفت هیچ قدرت دیگری تهدیدی برای آمریکا محسوب نمی‌شود، هیچ کشوری توان حمله به آمریکا، تسخیر آن، یا تحمیل اراده‌اش را به این کشور ندارد. موقعیت جغرافیایی آمریکا هم به امنیت آن کمک می‌کند.
البته امکان دارد شکنندگی نهادهای سیاسی آمریکا و وضعیت داخلی آن تمام این سرمایه‌ها را به باد بدهد. لازم نیست آمریکا در تمام مسائل دنیا دخالت کند تا موقعیت برتر خود را حفظ کند، کافی است نگذارد سایر قدرت‌های بزرگ بر مناطق حیاتی سیطره یابند. به نظر من آمریکا از قدرت خود با درایت استفاده نکرده است، و این امر یکی از عواملی است که به پیروزی ترامپ کمک کرد. سیاست خارجی ما در خاورمیانه در ۳۰ سال گذشته سراسر شکست بوده است. ما مسئول تمام مصائب آن منطقه نیستیم، اما اثر انگشت ما را در بسیاری از مشکلات می‌شود دید. گسترش ناتو به صلح منجر نشد. امنیت اروپا امروز کاهش یافته است. بحران مالی ۲۰۰۸ تردیدهای جدی دربارهُ مدل نئولیبرال به وجود آورد. تلاش آمریکا برای ایجاد هژمونی لیبرال در دنیا شکست خورده است. دموکراسی در تمام دنیا در حال عقب‌نشینی است، و حتی در خود آمریکا هم در معرض خطر است.
کاهش قدرت آمریکا لزوما بد نیست. به نظر من تمام این مشکلات نتیجهُ قدرت مهارنشده است. آمریکا چنان قدرتمند شده بود که هر دو حزب، بدون ترس از تبعات اعمالشان، دنبال اهداف غیرواقعی در سطح دنیا بودند. هزینهُ شکست سیاست‌های آنها را دیگران پرداختند. کاهش قدرت نسبی آمریکا، یا مهار قدرت این کشور، آمریکا را وا می‌دارد تا اولویت‌های روشن‌تری برای سیاست خارجی خود برگزیند و در مسائل داخلی گوشه گوشهُ دنیا دخالت نکند. متحدان آمریکا هم که عادت کرده‌اند با پشتیبانی آمریکا دست به اقدامات بی‌پروا بزنند، حساب کار دستشان می‌آید تا محتاط‌تر باشند. خلاصه این که تعدیل عقلانی سیاست آمریکا به نفع دنیا خواهد بود، اما انتظار "تعدیل عقلانی" از ترامپ انتظار بیجایی است.
[ادامه در دو فرستهُ بعدی]
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment