روی پر باد

بگذار لحظه روی پر باد بگذرد
ذهن تو از تظاهر ابعاد بگذرد
بگذار این نیاز گره خورده در سکوت
یکبار در تلاطم فریاد بگذرد
امشب میان بود و نبودم که زیستن
یکبار تا فراسوی اضداد بگذرد
در نقش چهره ها به تماشا نشسته ام
شاید که آن نگار پریزاد بگذرد
نبضم، شمارش ضربان حضور اوست
چندان که از تحمل اعداد بگذرد
...
چونان پرنده در قفس سرنوشت خویش
انسان اسیر اوست که آزاد بگذرد
خاموش در برابر او مانده ام، مگر
این چند بیت فاصله از یاد بگذرد

#سینا_سنجری
اسفند ۱۳۷۷
از کتاب #باغ_اساطیر

T.me/sanjarisina