رکود اقتصادی بزرگ؟
علائم رکود در اقتصاد جهان مشخص هست ولی اقتصاددانان جریان اصلی معمولا تا وقتی که وضعیت خیلی خراب نشه، این علائم رو به رسمیت نمی‌شناسن. در ۲۰۰۷ قبل از فروپاشی، تحلیل‌گران در رسانه‌های جریان اصلی، بازار مسکن امریکا رو فوق العاده قوی ارزیابی میکردن. خیال میکردن که اگر مردم تصور کنن همه چیز خوبه، در نهایت چوب جادو به گردش درمیاد و همه چیزو درست می‌کنه. چه ایران باشه و چه امریکا مشکلات اقتصاد با شعبده‌بازی رسانه‌ای حل نمیشه.
برای نمونه بحران رکود تورمی فعلی در امریکا عامل اصلیش خود فدرال رزرو هست که طی سال‌ها تحریک اقتصاد با کمک پول فیات به وجود آورد. حالا شاهد هستیم نرخ بهره دیگه توان کاهش قیمت‌ها رو نداره. یا در اوایل دهه ۲۰۰۰، فدرال رزرو به طور مصنوعی نرخ‌های بهره رو پایین آورد که باعث ایجاد حباب در بازار مسکن شد. اقتصاددانان جریان اصلی باور دارن که فدرال رزرو میتونه یک بار دیگه مثل سال ۲۰۰۸ با تخصیص محرک‌های مالی، به اقتصاد رونق بده, چون میخوان جشن همچنان ادامه پیدا کنه اما باید قبول کرد که جشن مدت‌ها است که به پایان رسیده.
انتظار میره تا شاهد یک افت بسیار قابل توجه در بازارهای سهام یا اخراج گسترده کارکنان نباشیم فدرال رزرو به افزایش نرخ بهره ادامه بده و به 5 درصد برسونه. بازخرید سهام با پول‌های بادآورده فدرال رزرو که نرخ بهره صفر داشت، یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش شدید و سریع بازار سهام بود. امریکا رو مثال زدم چون بزرگترین اقتصاد دنیاست و بانک مرکزی این کشور قویترین ابزار های رو برای کنترل در اختیار داره. قوانین و قواعد اقتصاد چیزی نیست که بشه باهاش جنگید و با سخنرانی حلش کرد. برای کشور ما که دهه هاست درگیر این مشکلاتیم, تورم 10 درصدی امریکا یک شوخی بیش نیست. ما عملا هیچ ابزاری برای کنترل تورم نداریم و دولت توان کاهش هزینه هاشو نداره.
میزس در بخشی از کتابش نوشت دولت ها در وهله نخست به این موضوع اهمیت نمیدن که با ایجاد تورم و بالا رفتن قیمت‌ها، برخی افراد ضرر می‌کنن. قانونگذاران میگن: "این نظام خلق پول محشره" اما این نظام محشر، یک نقطه‌ضعف اساسی داره و اون اینه که دوام نمیاره. واقعیت حتمی درباره تورم اینه که دیر یا زود باید جمع بشه. سیاست تورمی نمیتونه همیشگی باشه. تورم در بلندمدت بر اثر فروپاشی پول، به پایان میرسه. به چنان فاجعه‌ای می‌انجامه که وضعی مانند وضع آلمان در سال ۱۹۲۳ پیدا می‌کنه. روز اول ماه اوت ۱۹۱۴ هر دلار آمریکا با چهار مارک و بیست فینیگ آلمان مبادله می‌شد. نُه سال و سه ماه بعد در نوامبر ۱۹۲۳ هر دلار آمریکا معادل ۴.۲ تریلیون مارک بود. به تعبیر دیگر، مارک به هیچ نمی‌ارزید. هیچ ارزشی نداشت.
ZeroHedge
✅ @karkhone
علائم رکود در اقتصاد جهان مشخص هست ولی اقتصاددانان جریان اصلی معمولا تا وقتی که وضعیت خیلی خراب نشه، این علائم رو به رسمیت نمی‌شناسن. در ۲۰۰۷ قبل از فروپاشی، تحلیل‌گران در رسانه‌های جریان اصلی، بازار مسکن امریکا رو فوق العاده قوی ارزیابی میکردن. خیال میکردن که اگر مردم تصور کنن همه چیز خوبه، در نهایت چوب جادو به گردش درمیاد و همه چیزو درست می‌کنه. چه ایران باشه و چه امریکا مشکلات اقتصاد با شعبده‌بازی رسانه‌ای حل نمیشه.
برای نمونه بحران رکود تورمی فعلی در امریکا عامل اصلیش خود فدرال رزرو هست که طی سال‌ها تحریک اقتصاد با کمک پول فیات به وجود آورد. حالا شاهد هستیم نرخ بهره دیگه توان کاهش قیمت‌ها رو نداره. یا در اوایل دهه ۲۰۰۰، فدرال رزرو به طور مصنوعی نرخ‌های بهره رو پایین آورد که باعث ایجاد حباب در بازار مسکن شد. اقتصاددانان جریان اصلی باور دارن که فدرال رزرو میتونه یک بار دیگه مثل سال ۲۰۰۸ با تخصیص محرک‌های مالی، به اقتصاد رونق بده, چون میخوان جشن همچنان ادامه پیدا کنه اما باید قبول کرد که جشن مدت‌ها است که به پایان رسیده.
انتظار میره تا شاهد یک افت بسیار قابل توجه در بازارهای سهام یا اخراج گسترده کارکنان نباشیم فدرال رزرو به افزایش نرخ بهره ادامه بده و به 5 درصد برسونه. بازخرید سهام با پول‌های بادآورده فدرال رزرو که نرخ بهره صفر داشت، یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش شدید و سریع بازار سهام بود. امریکا رو مثال زدم چون بزرگترین اقتصاد دنیاست و بانک مرکزی این کشور قویترین ابزار های رو برای کنترل در اختیار داره. قوانین و قواعد اقتصاد چیزی نیست که بشه باهاش جنگید و با سخنرانی حلش کرد. برای کشور ما که دهه هاست درگیر این مشکلاتیم, تورم 10 درصدی امریکا یک شوخی بیش نیست. ما عملا هیچ ابزاری برای کنترل تورم نداریم و دولت توان کاهش هزینه هاشو نداره.
میزس در بخشی از کتابش نوشت دولت ها در وهله نخست به این موضوع اهمیت نمیدن که با ایجاد تورم و بالا رفتن قیمت‌ها، برخی افراد ضرر می‌کنن. قانونگذاران میگن: "این نظام خلق پول محشره" اما این نظام محشر، یک نقطه‌ضعف اساسی داره و اون اینه که دوام نمیاره. واقعیت حتمی درباره تورم اینه که دیر یا زود باید جمع بشه. سیاست تورمی نمیتونه همیشگی باشه. تورم در بلندمدت بر اثر فروپاشی پول، به پایان میرسه. به چنان فاجعه‌ای می‌انجامه که وضعی مانند وضع آلمان در سال ۱۹۲۳ پیدا می‌کنه. روز اول ماه اوت ۱۹۱۴ هر دلار آمریکا با چهار مارک و بیست فینیگ آلمان مبادله می‌شد. نُه سال و سه ماه بعد در نوامبر ۱۹۲۳ هر دلار آمریکا معادل ۴.۲ تریلیون مارک بود. به تعبیر دیگر، مارک به هیچ نمی‌ارزید. هیچ ارزشی نداشت.
ZeroHedge
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment