بسیاری از دختران متولدشده در سال‌هایی که فمینیست‌ها در حال حذف علل آن «پوچی آبرومندانه» بودند که مایه‌ی تحقیر می‌شد، تصویر زن را از مادرانی دریافت کردند که خودشان هنوز گرفتارش بودند. این مادران شاید الگوی واقعی افسانه‌ی الاهه‌های مردخوار بودند. سایه‌ی خواری و خویش‌زبونیِ که می‌توانست یک زن خانه‌دار آرام را به یک زن غرغروی سلطه‌جو تبدیل کند، برخی از دختران‌شان را به رونوشتی از مرد خشمگین تبدیل کرده بود. نخستین زنان در بازار کار و حرفه، عجیب و غریب تلقی می‌شدند. برخی‌ در آزادی جدیدشان احساس ناامنی می‌کردند، می‌ترسیدند که لطیف و مهربان باشند، عشق بورزند یا فرزندی به دنیا بیاورند، مبادا استقلال باارزش‌شان را ازدست بدهند، مبادا هم‌چون مادران‌شان بازهم به اسارت بیفتند. هم‌آنان افسانه را تحکیم کردند.

#مشکل_بی‌نام‌ونشان #بتی_فریدن #شادی_سلطان‌زاده #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه