‏«اعدام حکومتی» راهی برای انتقام از مخالفان، دلخوشی دادن به طرفداران و ناامیدسازی معترضان و هدف آن یک چیز است:
می‌توانیم و می‌کشیم تا قدرت خود را نشان دهیم.
معترضان خیابانی را با گلوله می‌کشیم و زندانیان را با اعدام‌هایی حتی در تضاد با قانون‌های فشل حکومتی.
اما تمامیت‌خواهی‌ای‏که جز زبان سرکوب، گلوله و اعدام را نمی‌داند، هر آزادی‌ شهروندی مخالف با بنیادهای سازنده‌اش است و از طرفی در تامین نیازهای ابتدایی شهروندان نیز درمانده است هرگز با سرکوب نمی‌تواند اعتراضات را برای مدتی طولانی خاموش کند.
آن‌که امروز بر سر دار می‌رود دیروز شهروندی عادی بود.‏
آن‌که امروز خود را شهروندی عادی می‌داند فردا به آنی می‌تواند تبدیل به قربانی سیستمی شود که گاه در خیابان کشته می‌شود، گاه در هواپیمای مسافربری، گاه قربانی خودروهای بی‌کیفیت و هوای آلوده و گاه قربانی ممنوعیت واکسن.
مسیر زنده‌ماندن از سکوت نمی‌گذرد؛ فردا نوبت شما نیز می‌رسد.

‏«ما همه جوان می‌میریم.»
@PN_KFP