صبح شرفیاب شدم، کارهای جاری را عرض کردم یک نفر پیامی از انگلستان آورده بود که خلاصۀ آن این است: در ملاقات نیکسون - ویلسون در مورد ایران این نظر قاطع است که اگر غرب بخواهد با شوروی معامله بکند ایران وجه المصالحه نخواهد بود. شاهنشاه فرمودند: گه خوردند چنین حرفی زدند، مگر ما خودمان مرده ایم که آنها بتوانند ما را معامله کنند؟ قبل از آن که چنین کاری بکنند مگر ما نمی توانیم هزار زد و بند با روس و غیره بکنیم؟ به علاوه قدرت ما طوری است که آن قدر هم دیگر راحت الحلقوم نیستیم. البته درست می فرمایند، نتیجۀ این صحبت به این جا کشیده شد که واقعاً ببینیم وضع خاورمیانه چیست و چه خواهد شد. شاهنشاه فرمودند: روسها کمک فوق العاده به مصر و عراق و سوریه می کنند، ولی اسرائیلی ها هم سخت ایستاده اند. اخیراً که گفتند یک وجب هم از اراضی اشغالی کنار نمی رویم. من عرض کردم: از لحاظ هواپیما ممکن است در زحمت باشند وگرنه عربها این قدر عروتیز نمی کردند. فرمودند: آن قدر هم در زحمت نیستند، فرانسه مثل این است که وسائل یدکی میراژهای فعلی آنها را میدهد. گو این که هنوز نسبت به تحویل میراژهای بعدی تصمیم نگرفته است، ولی فانتومها را که از آمریکا خواهد گرفت (پنجاه عدد) بعد فرمودند: اسرائیل ۶۰۰ ملیون دلار سالیانه اسلحه می خرد، حالا به من ایراد می کنند که چرا اسلحه می خری؟ اگر اسلحه نمی داشتیم که همین #عراق کوفتی سبیل ما را دود می داد. فرمودند: کشتی های روسی دائماً طیاره به عراق می آورند. فرمودند: یک چیز ممکن است اسرائیل را به زانو در بیاورد و آن جنگ فرسایشی است، اگر #اسرائیل سالیانه دو هزار نفر تلفات جنگ بدهد. در طول زمان نمی تواند آن را تحمل کند.