فیلم آمارکود (Amarcord 1973) شاهکار بی‌نظیر و نیمه‌اتوبیوگرافیک فدریکو فلینی است که با لحنی طنز، نوستالژیک و در عین حال تکان‌دهنده، زندگی مردم یک شهر کوچک ساحلی در ایتالیا (شبیه به زادگاهش ریمینی) را در دهه ۱۹۳۰ و در دوران حکومت فاشیسم به تصویر می‌کشد.
واژه آمارکورد در لهجه محلی ریمینی به معنای به یاد میاورم است. فلینی در این فیلم با تکیه بر خاطرات کودکی خود، فاشیسم را نه به عنوان یک نظام سیاسی مجزا، بلکه به عنوان یک بیماری روحی و روانی جمعی در جامعه ایتالیا نشان می‌دهد.
مردم شهر نه از روی ایدئولوژی عمیق، بلکه به دلیل هیجان، فضای کارناوالی و خودنمایی به این جنبش می‌پیوندند.
جان‌مایه تحلیل فلینی این است که فاشیسم در ایتالیا به این دلیل موفق شد که مردم را در حالت کودکی دائم نگه داشت. مردان و زنان شهر، درست مانند دانش‌آموزان مدرسه‌ای، به دنبال یک پدر مقتدر(موسولینی) بودند تا برای آن‌ها تصمیم بگیرد و مسئولیت را از دوش‌شان بردارد.
فلینی به جای ساخت یک فیلم بیانیه‌ای و شعاری علیه فاشیسم، ریشه‌های فرهنگی و روانی جامعه‌ای را نشان می‌دهد که آغوش خود را برای دیکتاتوری باز کرد.
واژه آمارکورد در لهجه محلی ریمینی به معنای به یاد میاورم است. فلینی در این فیلم با تکیه بر خاطرات کودکی خود، فاشیسم را نه به عنوان یک نظام سیاسی مجزا، بلکه به عنوان یک بیماری روحی و روانی جمعی در جامعه ایتالیا نشان می‌دهد.
مردم شهر نه از روی ایدئولوژی عمیق، بلکه به دلیل هیجان، فضای کارناوالی و خودنمایی به این جنبش می‌پیوندند.
جان‌مایه تحلیل فلینی این است که فاشیسم در ایتالیا به این دلیل موفق شد که مردم را در حالت کودکی دائم نگه داشت. مردان و زنان شهر، درست مانند دانش‌آموزان مدرسه‌ای، به دنبال یک پدر مقتدر(موسولینی) بودند تا برای آن‌ها تصمیم بگیرد و مسئولیت را از دوش‌شان بردارد.
فلینی به جای ساخت یک فیلم بیانیه‌ای و شعاری علیه فاشیسم، ریشه‌های فرهنگی و روانی جامعه‌ای را نشان می‌دهد که آغوش خود را برای دیکتاتوری باز کرد.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment