در تجمعهای حکومتی این "تعداد شرکت‌کننده‌ها" نیست که تعیین‌کننده است. تعداد شرکت نکننده‌ها مهمتر از آن است. در تجمعی که حکومت برایش فراخوان داده و شهر را تعطیل کرده و اتوبوس وساندیس و امنیت هم فراهم است آنهایی که نمیروند درواقع "نه" گفته‌اند. در این مورد اخیر مثلا ده‌ها میلیون نفر. این تجمع به‌نظرم تمام زور حکومت بود برای نمایش طرفدارانش و قدرتش در بسیج عمومی. جایی که حتی بخشی از مخالفانش هم تحت تاثیر تبلیغاتش قرار گرفتند و دعوتش رو لبیک گفتند و با اینحال جمعیتش به میلیون هم نرسید. این پایگاه مردمی برای هر نظامی یک کابوسه. حال دیکتاتور قطعا خوش نیست. در تجمعهای اعتراضی، مردم رو سرکوب میکنند و میکشند تا کسی نیاد، و بعد مسخره میکنند که "دیدید کسی نیامد".
‏خب بابا شما یک‌بار (فقط یک‌بار) مردم رو نزن و نکش و زندانی نکن تا ببینی چند نفر میان آفتابه میگیرن به سر تا پای نظامت.
‏بدبخت‌های بی‌وجود!
از جمعیت حدود ۲۰میلیونی تهران و شهرهای اطرافش، با اینهمه فراخوان و تعطیلی شهر و بیلبورد و اس‌ام‌اس و اتوبوس و ساندیس و هارت و پورت، به‌زور چندصد هزار نفر جمع کردند.
‏این یعنی اینکه ۹۰ درصد مردم این محدوده "نه" گفتند.
‏این ۹۰ درصد رو باید دید، نه فقط اون ۱۰ درصد رو.

Sheldon
____
@ajibzad