دیروز، از پس هزار لایه خاطره، یادت مثل یک شقایق سرخ، میان جانم رویید... دلتنگی را که نمی‌شود فرو خورد؛ می‌شود؟! نمی‌دانی چقدر دلتنگ سنگ به سنگ کوهت شده‌ام نمی‌دانی چقدر بی‌قرار برگ به برگ بلوط‌هایت شده‌ام زاگرس قشنگم زاگرس زیبای من... دلتنگم... ۲۲فروردین ماه ۱۳۹۹ Nاُمین روز از روزهای قرنطینه‌ای نفس گیر
