هزینههای نابودی یک هوس
| فرهاد فخرآبادی
رفیقی دارم که نزدیک به یکی از بخشهای صاحب قدرت در کشور است. نزدیک انتخابات سال 1400؛ در یکی از دورهمیهای روزانهای که داشتیم از او پرسیدم که فلانی ما که تکلیفمان را مشخص کردهایم، تو چرا از رئیسی دفاع میکنی. این آدم در بین تایید صلاحیت شدهها ناتوانتر از ناتوانهاست.
جواب داد: «ما هم میدانیم توانایی ریاست دولت را ندارد؛ منتهی فکر میکنیم که او و پدرزنش سودایی در سر دارند و از دل همین سوداست که در بین مردم پچپچهایی شنیده میشود که قرار است رئیسی در آینده به فلان جایگاه در کشور برسد در حالی که آن صندلی الان صاحب دارد و برای صندلی که صاحب دارد برنامه دارند. رئیسی باید رئیس جمهور شود تا ناتوان بودنش مشخص شده که از دل همین ناتوانی سودای بزرگ از سرش خارج شود.»
اینکه تحلیل دوست نزدیک به بخش صاحب قدرت چقدر دقیق باشد را نمیدانم و اصولا قضاوتی درباره آن بحث ندارم زیرا سند و مدرکی دال بر این سودا وجود ندارد اما از آنجا که دوستم را آدمی صادق میدانم، به دلیل اصلی حمایت همهجانبه دستگاه صاحب قدرت کشور از رئیسی برای رسیدن به پاستور اعتماد میکنم و میگویم به احتمال زیاد این موضوع واقعا وجود داشته که آنها از رئیسی حمایت کردند که در ریاست جمهوری چهرهاش خراب شده تا سودای بزرگ از سرش خارج شود.
مدتهاست به دلیل حمایتشان از رئیسی برای رسیدن به پاستور فکر میکنم. واقعا هزینههای نابودی یک هوس باید چه میزان باشد و یک کشور چرا باید به خاطر از بین بردن هوس یک جریان به این حال و روز بیافتد. دلار 56 هزار تومانی شوخی نیست، سکه 31 میلیون تومانی طنز نیست. اینها را شاید ارباب قدرت و نوچههایشان جدی تصور نکنند، اما مردم در سفرههای خود با گوشت و پوست و استخوانشان این مسائل را احساس میکنند.
آری؛ قربانی بزرگ از بین بردن یک هوس مردم ایران هستند، آنها که فقیرتر شدنشان دیگر روز به روز نیست، ساعت به ساعت، دقیقه به دقیقه احساس میکنند که چقدر فقیرتر شدهاند و چه ناامیدی بزرگی از دل این اوضاع بر چهره جامعه خواهد نشست.
ذکر یک پینوشت را در این یادداشت ضروری میدانم، در رفاقت تلاش دارم سیاست را دخالت ندهم. به همین دلیل است که دوستانی با اندیشههای مختلف دارم. پس لطفا داستانسازی نشود که چرا دوستی داری که نزدیک به یکی از بخشهای صاحب قدرت در کشور است.
✅ @karkhone