من اصلاً نمی‌توانم درک کنم چرا دو تا آدمیزاد، نفرتی را که از «زندگی» دارند، به بهانه‌ی «عشق»، بار هم می‌کنند و به ادامه‌ی این نفرت و کثافتِ جهنمی، آن‌قدر پافشاری می‌کنند تا دست‌آخر مثلِ کتاب‌های پلیسی، یکی‌شان پیش‌قدم بشود و برای کندن شرِ طرف مقابل، هزار جور نقشه بچیند.

بابا! همان روز اول که فهمیدید اشتباه کرده‌اید، مثل دو تا آدم «عاقل» بگویید از تو به‌خیر و از ما به‌سلامت.

بادامی را انداخته‌ای دهانت، حالا می‌بینی «تلخ» است، خب درش بیار!
مجبور نبودی چندین میلیون تومان مهریه و شیربها بالایش بدهی که حالا توش در بمانی.

یا مجبور نبوده‌ای این مقدار رو خودت قیمت بگذاری که حالا به طمع دریافتش روزگار خودت و شوهر را «سیاه» کنی؛
مثل یک «کنیز» خودت را فروخته‌ای و دو قورت و نیمت هم باقی‌ست که چرا مثل یک «انسان آزاد» بات رفتار نمی‌شود.







«یک ‌هفته با احمد شاملو در اتریش»
مهدی اخوان لنگرودی
@renaissancetranslate

Comments

Be the first to add a comment