◾هماهنگ‌کنندگان و دست‌اندرکاران صنعت مُد
◾ست‌گادین ۹ بهمن ۱۳۹۹
مد همه جا هست.
مد فقط در لباس‌هایی که امروز برای پوشیدن انتخاب می‌کنید خلاصه نمی‌شود (و در لباس‌هایی که سالهاست در کمد لباس، خاک می‌خورند).
مد همان موسیقی است که همین حالا عاشقش هستید. آهنگ‌هایی که همین ده سال پیش، شاید با گوشتان سازگار نبودند.
مد راهی است که بفهمیم جهان چگونه کار می‌کند، چه سیاست‌هایی با عقل‌مان جور در می‌آیند و چه نوع غذایی را باید خورد. حتی سرمایه‌گذاری‌هایی که می‌کنیم و قرض‌هایی که بالا می‌آوریم هم تحت تاثیر مد هستند.
مد، هماهنگ‌کننده‌ی روزهای ماست. تعیین‌کننده‌ی فهرست اولویت‌هایمان و کارهای خیلی فوری که باید انجام دهیم.
تقریباً هیچ یک از انتخاب‌هایمان در جهان، نتیجه‌ی مستقیم تجربه‌ی مستقل ما نیستند بلکه ما انتخاب‌هایمان را در زمینه‌ی فرهنگ، چیزهایی که ما را احاطه کرده‌اند و تحت تاثیر هم‌مسلک‌های خویش می‌گیریم. ما انتخاب می‌کنیم که با بخشی از فرهنگ، همگام شویم و آنها به ما بگویند که چه کاری باید بکنیم.
گاهی یک هماهنگ‌کننده هم وجود دارد.
چهل سال پیش، کمتر از ۱۰۰ نفر تعیین می‌کردند که چه آهنگ‌هایی محبوب شوند و «همه» برای هفته‌ی آینده، چه آهنگ‌هایی را گوش کنند. و کله‌گنده‌های صنایع تصمیم می‌گرفتند که در چند سالِ بعد از این، چه رنگ‌هایی روی لوازم مختلف، قرار است خودنمایی کنند.
ما احتمالاً می‌خواهیم باور کنیم که فرهنگ به همین سادگی اتفاق می‌افتد و این یک حالت طبیعی، توزیع‌شده و بر اساس میلیون‌ها تصمیم مستقل است. گاهی همین‌طور است. ولی بیشتر اوقات، در این راه، محرک و منفعتی برای کسی وجود دارد.
تا وقتی که سیستم‌های مد، بازتر و قابل دسترس‌تر از قبل باشند ( چنانچه دیگر ما محدود به ۳ شبکه‌ی تلویزیونی نیستیم و الان میلیون‌ها کانال یوتیوب وجود دارند)، هنوز هم نگهبانان و راویانی برای مد وجود خواهند داشت.
دست‌اندرکاران مد چگونه تصمیم می‌گیرند؟ آیا روی بهترین علایق شما کار می‌کنند؟ آیا آنها دمدمی‌مزاج، خودفریب، زیرک و مغروراند یا شاید هم متفکرانی بلندمدت‌اند؟ آیا آنها نسبت به واقعیت و انعطاف‌پذیری، تعصبی دارند یا از روی اجبار این کار را می‌کنند؟
در زبان لاتین عبارتی است که می‌گوید: Cui Bono یعنی چه کسی نفع می‌برد؟ اگر آن‌کس شمایید، اگر ماییم، پس صنعت مد برای ما کار می‌کند. از آن طرف، اگر مد، نتایجی منفی، ناامید‌کننده و برهم زننده‌ی ارتباط به بار می‌آورد، ارزشش را دارد که از خودمان بپرسیم آیا می‌خواهیم آن را نگه داریم؟ حتی اگر حس می‌کنیم که در حال حاضر، کار درستی است. چون هر کاری که الان انجام می‌دهیم، حس می‌کنیم که درست است.
این یک توطئه‌ی مخفی نیست، یک انتخاب است. امروز چه کسی تصمیم می‌گیرد که قرار است فردا چه چیزی مهم باشد؟
.
◾ست‌گادین ۹ بهمن ۱۳۹۹
مد همه جا هست.
مد فقط در لباس‌هایی که امروز برای پوشیدن انتخاب می‌کنید خلاصه نمی‌شود (و در لباس‌هایی که سالهاست در کمد لباس، خاک می‌خورند).
مد همان موسیقی است که همین حالا عاشقش هستید. آهنگ‌هایی که همین ده سال پیش، شاید با گوشتان سازگار نبودند.
مد راهی است که بفهمیم جهان چگونه کار می‌کند، چه سیاست‌هایی با عقل‌مان جور در می‌آیند و چه نوع غذایی را باید خورد. حتی سرمایه‌گذاری‌هایی که می‌کنیم و قرض‌هایی که بالا می‌آوریم هم تحت تاثیر مد هستند.
مد، هماهنگ‌کننده‌ی روزهای ماست. تعیین‌کننده‌ی فهرست اولویت‌هایمان و کارهای خیلی فوری که باید انجام دهیم.
تقریباً هیچ یک از انتخاب‌هایمان در جهان، نتیجه‌ی مستقیم تجربه‌ی مستقل ما نیستند بلکه ما انتخاب‌هایمان را در زمینه‌ی فرهنگ، چیزهایی که ما را احاطه کرده‌اند و تحت تاثیر هم‌مسلک‌های خویش می‌گیریم. ما انتخاب می‌کنیم که با بخشی از فرهنگ، همگام شویم و آنها به ما بگویند که چه کاری باید بکنیم.
گاهی یک هماهنگ‌کننده هم وجود دارد.
چهل سال پیش، کمتر از ۱۰۰ نفر تعیین می‌کردند که چه آهنگ‌هایی محبوب شوند و «همه» برای هفته‌ی آینده، چه آهنگ‌هایی را گوش کنند. و کله‌گنده‌های صنایع تصمیم می‌گرفتند که در چند سالِ بعد از این، چه رنگ‌هایی روی لوازم مختلف، قرار است خودنمایی کنند.
ما احتمالاً می‌خواهیم باور کنیم که فرهنگ به همین سادگی اتفاق می‌افتد و این یک حالت طبیعی، توزیع‌شده و بر اساس میلیون‌ها تصمیم مستقل است. گاهی همین‌طور است. ولی بیشتر اوقات، در این راه، محرک و منفعتی برای کسی وجود دارد.
تا وقتی که سیستم‌های مد، بازتر و قابل دسترس‌تر از قبل باشند ( چنانچه دیگر ما محدود به ۳ شبکه‌ی تلویزیونی نیستیم و الان میلیون‌ها کانال یوتیوب وجود دارند)، هنوز هم نگهبانان و راویانی برای مد وجود خواهند داشت.
دست‌اندرکاران مد چگونه تصمیم می‌گیرند؟ آیا روی بهترین علایق شما کار می‌کنند؟ آیا آنها دمدمی‌مزاج، خودفریب، زیرک و مغروراند یا شاید هم متفکرانی بلندمدت‌اند؟ آیا آنها نسبت به واقعیت و انعطاف‌پذیری، تعصبی دارند یا از روی اجبار این کار را می‌کنند؟
در زبان لاتین عبارتی است که می‌گوید: Cui Bono یعنی چه کسی نفع می‌برد؟ اگر آن‌کس شمایید، اگر ماییم، پس صنعت مد برای ما کار می‌کند. از آن طرف، اگر مد، نتایجی منفی، ناامید‌کننده و برهم زننده‌ی ارتباط به بار می‌آورد، ارزشش را دارد که از خودمان بپرسیم آیا می‌خواهیم آن را نگه داریم؟ حتی اگر حس می‌کنیم که در حال حاضر، کار درستی است. چون هر کاری که الان انجام می‌دهیم، حس می‌کنیم که درست است.
این یک توطئه‌ی مخفی نیست، یک انتخاب است. امروز چه کسی تصمیم می‌گیرد که قرار است فردا چه چیزی مهم باشد؟
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment