✳️ نژاد در شاهنامه✍ یونس پیرزادهدر شاهنامه نژاد به معنی تبار، خاندان و خانواده و اصل و نسب است و به هیچ وجه معنی امروزی آنرا نمی دهد. در شاهنامه چیزی به نام race یا همان نژاد ملی مانند نژاد ترک، عرب ، نژاد آریا و... وجود ندارد
مفهوم کنونی نژاد، مفهومی کاملا غربی و امروزی است که در اروپای قرن بیستم به ظهور رسید. در فرهنگ #ایرانشهری بیشتر از آنکه به زبان و یا محل سکونت افراد اهمیت داده شود به تبار و نسب خانوادگی او بها داده شده است.
نبیره که کین نیا را نجست
سزد گر نخوانی نژادش درستمعنی: نوه ای که انتقام پدر بزرگش را نگیرد اصل و نسب درستی ندارد
ز ضحاک تازیست ما را نژاد
بدین پادشاهی نیم سخت شادمعنی: خاندان و اصل و نسب ما به ضحاک تازی می رسد بهمین دلیل از این پادشاهی راضی نیستم
چه مردی و نام و نژاد تو چیست
که زاینده را بر تو باید گریستمعنی: تو چه کسی هستی و از کدام خاندانی؟ که مادرت به عزایت خواهد نشست
به صد ترک بیچاره و بدنژاد
که نام پدرشان ندارید یادمعنی: از صد ترک زبانی که اصل و نسب درستی نداشته و نام پدرشان را نمی دانند ( سر راهی و یا حرام زاده )
نژاد آنک باشد ز تخم پدر
سزد کاید از تخم پاکیزه برمعنی: مفهوم نژاد و اصل و نسب آن است که شخص از تخم پدر خودش باشد ( سرراهی یا حرام زاده نباشد) و از نسل فرد پاکی دنیا آمده باشد.
بنابراین در شاهنامه ابدا چیزی به نام نژاد آریا، ترک، عرب و... وجود نداشته و فقط به خانواده و اصل و نسب افراد توجه شده است.
هرجا که از ترک یا تازی اسم رفته در اصل به معنی ترک زبان و یا عرب زبان بوده و ژنتیک شخص مورد نظر نمی باشد.
بنابراین در فرهنگ اصیل ایرانشهری و #شاهنامه مفهومی به نام #نژادپرستی ابدا وجود ندارد. @molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan