✳️ نژاد در شاهنامه
✍ یونس پیرزاده

در شاهنامه نژاد به معنی تبار، خاندان و خانواده و اصل و نسب است و به هیچ وجه معنی امروزی آنرا نمی دهد. در شاهنامه چیزی به نام race یا همان نژاد ملی مانند نژاد ترک، عرب ، نژاد آریا و... وجود ندارد

مفهوم کنونی نژاد، مفهومی کاملا غربی و امروزی است که در اروپای قرن بیستم به ظهور رسید. در فرهنگ‌ #ایرانشهری بیشتر از آنکه به زبان و یا محل سکونت افراد اهمیت داده شود به تبار و نسب خانوادگی او بها داده شده است.

نبیره که کین نیا را نجست
سزد گر نخوانی نژادش درست


معنی: نوه ای که انتقام پدر بزرگش را نگیرد اصل و نسب درستی ندارد

ز ضحاک تازیست ما را نژاد
بدین پادشاهی نیم سخت شاد


معنی: خاندان و اصل و نسب ما به ضحاک تازی می رسد بهمین دلیل از این پادشاهی راضی نیستم

چه مردی و نام و نژاد تو چیست
که زاینده را بر تو باید گریست


معنی: تو چه کسی هستی و از کدام خاندانی؟ که مادرت به عزایت خواهد نشست

به صد ترک بیچاره و بدنژاد
که نام پدرشان ندارید یاد


معنی: از صد ترک زبانی که اصل و نسب درستی نداشته و نام پدرشان را نمی دانند ( سر راهی و یا حرام زاده )

نژاد آنک باشد ز تخم پدر
سزد کاید از تخم پاکیزه بر


معنی: مفهوم نژاد و اصل و نسب آن است که شخص از تخم پدر خودش باشد ( سرراهی یا حرام زاده نباشد) و از نسل فرد پاکی دنیا آمده باشد.

بنابراین در شاهنامه ابدا چیزی به نام نژاد آریا، ترک، عرب و... وجود نداشته و فقط به خانواده و اصل و نسب افراد توجه شده است.

هرجا که از ترک یا تازی اسم رفته در اصل به معنی ترک زبان و یا عرب زبان بوده و ژنتیک شخص مورد نظر نمی باشد.

بنابراین در فرهنگ اصیل ایرانشهری و #شاهنامه مفهومی به نام #نژادپرستی ابدا وجود ندارد.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment