چه حرفهایی به چه کسانی میآید؟
تکثیر «اپوزسیون» در جمهوری اسلامی
زیتون ـ یلدا امیری: ساختار حکومت جمهوری اسلامی به گونهای است که در آن هر مسئولی میتواند در نقش اپوزسیون ظاهر شود و بقیه نهادها را زیر سوال ببرد. از رهبر جمهوری اسلامی به عنوان بالاترین مقام رسمی حکومت گرفته که هر وقت سیاستی با شکست مواجه شده، منتقد اصلی دولتهای مختلف بوده است تا بقیه مسئولین دولتی و اجرایی که در موقعیتهای مختلف نقش اپوزسیون را اجرا کردهاند.
در طی چند روز اخیر سخنرانیهای حسن روحانی در یزد، کرمان و تهران با محور فساد اقتصادی واکنش های تندی در میان طیف اصولگرا به دنبال داشت، عده ای سخنان او را به جنگ لفظی با رئیس قوه قضائیه تعبیر کردند و عدهای دیگر همانند مجتبی ذوالنور این سخنرانی را علیه رهبری دانستند. در واقع از یک سو روحانی به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور در نقش اپوزسیون به انتقاد از عملکرد دستگاههای اطلاعاتی و قوه قضائیه پرداخت و از سوی دیگر نماینده ای در قوه مقننه نقش مخالف دولت را ایفا کرد و روحانی را به باد انتقاد گرفت.
وظیفه من به زیر کشیدن رئیس جمهور است
ذوالنور خود را در جایگاه دفاع از مردم قرار داد و در انتقاد از دولت گفت:«من وکیلالمله هستم نه وکیلالدوله. وظیفه من این است که از مردم دفاع کنم تقابل یعنی چه؟ مردم گرسنه چطور باید از خودشان دفاع کنند؟ یا به من که رای دادند باید از آنها دفاع کنم و یا باید به آقای روحانی صدایشان را برسانم که دیروز زمانیکه میگفتند «حاشیه را رها کن بیکاری را دوا کن» گفت همین عده قلیل را به اسلام دعوت میکنیم. یعنی، چون گفتند بیکاری را دوا کن مسلمان نیستند بلکه کافر هستند. اگر من این حرفها را برای تسکین درد مردم نزنم چه بلایی بر سر کشور و مملکت میآید؟»
https://tinyurl.com/rc8kbv9متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/69330