✳️ وقتی در مه رانندگی می‌کنیم تاب‌آوری با عینک 4Sight

✅ تصور رایج این است که تاب‌آوری یعنی «تحملِ ضربه»؛ یعنی هرچقدر پوست‌کلفت‌تر باشیم، تاب‌آورتریم. اما بیایید صادق باشیم: اگر ندانید ضربه بعدی از کجا می‌آید، قوی‌ترین سپرها هم نجات‌تان نمی‌دهند.

■ مشکل اصلی بسیاری از سازمان‌ها و تیم‌ها «ضعف» نیست، «نابینایی» است.مدل 4Sight (بینایی چهارگانه) می‌گوید سازمان تاب‌آور بیش از زور بازو، به «بینایی» نیاز دارد.

■ اگر این ۴ چراغ در سازمان‌تان خاموش است، عملاً در مه رانندگی می‌کنید:

● آینده‌نگری:
سازمان نابینا همیشه غافلگیر می‌شود. تاب‌آوری یعنی قبل از تغییر جامعه یا رفتار مخاطب، سناریوی آن را دیده باشید.

● بینش درونی:
بزرگترین نقطه کور، درونِ خودمان است. چقدر از حالِ واقعیِ تیم خبر دارید؟ نابینایی یعنی وقتی بفهمیم نیروهای کلیدی بُریده‌اند که استعفا داده‌اند.

● نظارت:
گاهی آنقدر به افق خیره می‌شویم که چاله جلوی پایمان را نمی‌بینیم. نظارت یعنی پایشِ لحظه‌ایِ عملیات.

● بازنگری:
سازمان نابینا اشتباه پارسال را امسال هم تکرار می‌کند. درس نگرفتن از گذشته، تضمینِ شکست در آینده است.

■ به یاد داشته باشیم که هنرِ تاب‌آوری این نیست که بعد از زمین خوردن بلند شویم؛ هنر این است که با دیدنِ موانع، مسیر را اصلاح کنیم تا اصلاً زمین نخوریم.