#چکیده

✅ از پدیدارشناسی بدن تا رویکردهای 4E در علوم شناختی: مروری بر پارادایم بدنمندی در فلسفه‌ی ادراک
👤 ارائه‌کننده: ابوطالب صفدری(دانشجوی دکتری فلسفه علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف)

ما چگونه جهان را ادراک می‌‌کنیم؟ این پرسش را می‌‌توان یکی از بنیادی‌‌ترین و مهم‌‌ترین پرسش‌‌هایی دانست که تا کنون طرح شده است. پاسخ ابتدایی به این پرسش این است: از طریق بازنمایی‌‌ها. ما ابتدا از ابژه‌‌های جهان یک بازنمایی تولید می‌‌کنیم و سپس به واسطۀ این بازنمایی به شناختِ جهان نائل می‌‌شویم. این پاسخ اما با مشکلات عدیده‌‌ای مواجه است. از جملۀ آنها مسئلۀ حیث التفاتی و مسئلۀ یکپارچگی است. همین مسائل باعث نابسندگیِ این رویکرد و طرح یک چهارچوب بدیل می‌‌شوند. در این چهارچوب بدیل خبری از بازنمایی‌‌ها نیست، ما به طور مستقیم به جهان و به ابژه‌‌ها دسترسیِ ادراکی-شناختی داریم. این دسترسی مستقیم به واسطۀ بدن است که فراهم می‌‌شود. بدن، به مثابه یک نوع آگاهی، هم می‌‌تواند حیث التفاتی را تبیین کند و هم یکپارچگیِ ادراکی را. به این ترتیب است که ذیلِ یک پارادایم واحد به 4 نوع رویکرد مختلف می‌‌رسیم که امروزه تحت عنوان شناختِ 4E نامیده می‌‌شوند. من در این ارائه تلاش می‌‌کنم تا به گونه‌‌ای مختصر این پارادایم را معرفی کنم.

———————
🆔: @philsharif