برایم جالب بود که رسانه های هندی خیلی بر روی توافق بین ایران و چین زوم کرده بودند. شاید چونکه آن ها هم مایل هستند که از بازار ایران بهره ببرند (مثلا در چابهار). در هر صورت، این هم یک مقاله جالب از National Herald هند که این توافق را "برد-برد" توصیف کرده است.
یک مقاله خوب در Modern Diplomacy از یک نویسنده به نام "پوریا نبی پور" که من ایشان را نمی شناسم ولی هم زبان نوشتاری قوی دارد هم تحلیلش جنبه های جالبی دارد.
شاهدی بر آنچه خدمتتان عرض کردم. ترس بعضی رسانه های چینی از اینکه نکند رابطه چین با دیگر کشورها منطقه که با ایران دشمنی دارند، با امضای چنین توافقاتی تضعیف شود:
تحلیل بسیار جالب Economist از موقعیت چین در خاورمیانه که نه فقط بر توافق با ایران تمرکز دارد، بلکه به این می پردازد که چین دارد تلاش می کند که اشتباهات آمریکا در خاورمیانه را تکرار نکند و دارد تلاش می کند با همه کشورها در منطقه رابطه حسنه داشته باشد. توافقات استراتژیک چین با اسرائیل از یک طرف، با عربستان و امارات از طرف دیگر، و با ایران از یک طرف، همگی نوعی تناقض در دل خود دارند ولی چین فعلا توانسته است که در حفظ تعادل موفق باشد و هیچ یک از کشورهای منطقه را عصبانی نکند... بسیار خواندنی.