...🌷🌷 شوق پرواز در دلم خشکید رونق آسمانت کو؟ ما اسیر خاک و پا در بند روزگار خوش بهارت کو؟ می‌چکد خون ز شاخه‌های بهشت از جحیمش صدای نغمه بلند، ما رها گشته در جهانی دور پشت سر نهاده صد افسوس در هراس لحظه‌های بی تکرار تلخی زهر حادثه بر لب در دل و تن زخم خاموشی، ما رها، رها رها در باد کاش صدامان برسد به فلک گوشش این بار باز باشد کاش!
