🔴ویلچرم را برای تهیه پول پیش خانه فروختم

✍رویا بابایی خبرنگار حوزه معلولان

🔻ویلچرم را برای تهیه پول پیش خانه فروختم و حالا در 60 سالگی مجبورم سنگینی بار معلولیتم را روی عصاهای فرتوتم بیاندازم. پس از شصت سال، داشتن یک اتاق اجاره‌ای برایم آرزوست، در تمام عمر به خوردن نان خالی قناعت کردم. پس آن همه مدیر و مسئول خدمتگزار با آن همه شعار و وعده‌های رنگین کجایند که ببینند من در سفره‌ام نان خالی هم ندارم؟

https://vrgl.ir/kkF7p


⚖@dscampaign | کمپین معلولان

1 comment

سلام واقعا ناراحت شدم وبا تمام وجودم درکت می کنم هم شمارو هم سایر مریضا رو هم دخترم را کاش میتونستم برای یکیتون کاری کنم کاش ولی افسوس من با گوشت وپوست درد شمارو حس کردم من دختری جوان خوشگل چون فرشته دارم ک معلول دیستروفی هست ودختری تیز هوش ک میخواست دکتر بشود ولی تقدیر اورا بیمار کرد نه دکتر او میخواست درد دیگران را التیام دهد ک خود اسیر درد شد دخترم ده ساله بیرون اتاق را ندیده می گه دلش برای بوی خاک وطبیعت تنگ شده اما من من تنها نتونستم ببرم وروسیاهم من دبیر بودم بخاطر دخترم بازنشست پیش ازموعد شدم وحقوقم بحدی کم هست نتونستم ویلچری برقی تهیه کنم وبدلیل بیماری قلبی خودمم توان کول کردنش را ویا هل دادن با ویلچر ساده وبلند کردنش را ندارم رفتم وام ۲۵ درصد گرفتم ویلچر وبالابر بخرم ک از شانس من سال ۹۸قیمتها چند برابر شد ۹۹ رفتم بورس با پول وام سهام خریدم ک بتونم برای دخترم کاری کنم ک بورس کل پولمو ضرر ساخت وبا اندک موجودی شرمنده تر ازقبل برگشتم من دخترم را بعد ده سال بردم دکتر وتهران وآزمایشات ک فهمیدم دیر شده وکل ماهیچه ها را تحلیل صعیف ساخته من تنها بدون یاور سالهاست ک شرمنده دخترمم وپول تامین راحتی اش را ندارم بالابری از انجمن گرفتم از شانس بد من سوخته بود ودرست نشد ومن ماندم ودنیایی از حسرتهای دخترم کاش می مردم ولی شرمنده نمیشدم نداری وبیماری را من با مغز استخوانم سالهاست تجربه کردم وهیچ مددی از طرف دولت ندیدم باز دم مسئولین انجمن گرم ک کلی ازمایش ودوا ودکتر رایگان وارزون برای دخترم تدارک دیدن روح خانم ندا انیسی شاد .دخترم تنها وبدون یاور دردش در انزوا وتنهایی گریست ومن با اشک او بارها از زندگی دست شستم کاش کور بودم منی ک پول ندارم کاری کنم لعنت به من لعنت بر پدری بی مسئولیت ک رفت پی خوشیهاش ....به امید اینکه دستی از عیب بدرمان دل ریش شما وما بر اید یاحق