◾قطعیت، دقت و لیدربودن

◾ست‌گادین ۴ فروردین ۱۴۰۰



قطعیت، یقین:

ایستادن روی حرف خودت در برابر منتقدین و کینه‌توزان، حتی در حضور شواهد نقض‌کننده‌ای که برای حرف تو وجود دارد.

«ذره‌ای شک نکردن» مهمتر از بحق‌بودن و درست‌بودن راه توست.

نیاز به اثبات قدرت و ثابت‌قدم‌بودن، اغلبِ ما را زمین‌گیر می‌کند. مخصوصاً در دنیایی که اطلاعات و بینش‌های جدید، گاه‌و‌بیگاه از راه می‌رسند.

دقت، صحت:

آگاهی از اینکه مجموع ادعاهای کنونی ما، به اندازه‌ی خردِ فعلی ماست که یعنی باید به محض آشکارشدن حقیقت، نظریه‌هایی که رد می‌شوند، کنار گذاشته شوند.

روش علمی یک فرآیند است، نه یک روپوش آزمایشگاه یا یک کتاب درسی. در روش علمی، تغییر دیدگاه یک فرد، فضیلت محسوب می‌شود، نه یک نقص.

بنظر می‌رسد که برای هر چیز مهم و قابل اندازه‌گیری، دقت و صحت بهتر از قطعیت و یقین است. ولی هنوز هم غرایز ما و رسانه‌هایمان، ما را به سمت پذیرش قطعیت و یقین هول می‌دهند.





.