«دلم میخواست بروم دانشگاه، ولی چهکار میکردم؟ ما نمیتوانیم. من نمیتوانم بروم با ماشینها. یکی روز میآید، یکی روز نمیآید، بعد از مدرسه، اگر نیاید چهکار کنم آنجا؟... اگر ماشین بود، درس میخواندیم، من پرستار میشدم. از اینجا بعضیها رفتند دانشگاه... گاهی میآیند. برای ما از دانشگاه تعریف میکنند که دانشگاه چطور است؛ میگویند خیلی خوب است. آنها توانستند».
.
این سخن «ساجده» است؛ دختر نوجوانی از روستایی در استان خوزستان، در اطراف شهر هویزه. کمبود امکانات آموزشی او را که علاقمند به تحصیل بوده است از آموزش محروم کرده است. البته رنجی که امثال ساجده می برند سال هاست که بر گرده بسیاری از اهالی این کشور سوار است و بسیاری از استان های محروم مانند استان های کردنشین غربی کشور یا استان سیستان و بلوچستان با آن سخت درگیر هستند.
.
دکتر «سعید پیوندی» - جامعه شناس مقیم فرانسه - که در زمینه مسائل آموزشی صاحب نظر است درباره کمبود فضای آموزشی کشور و تبعات ناگزیر آن، وضعیت کشور را نابسامان توصیف می کند و آموزش را «حوزه فراموش شده» بر می شمارد. او بر این باور است که در دو دهه اخیر هیچ بهبود محسوسی در زمینه کیفیت
فضایِ آموزشی صورت نگرفته است.
.
بیشتر بخوانید
http://bit.ly/2Uhw0RP.
@Tavaana_TavaanaTech
منبع: ایرنا
خود خبرگزاری جمهوری اسلامی (براساس آمارهای رسمی خودشون) اعتراف میکنه که ثروت مملکت رو کمتر و کمتر خرج آموزش و سوادآموزی میکنن
در عوض چند وقت پیش غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی، نماینده مجلس از رشد ۱۰۰۰ درصدی امامزادهها نسبت به قبل از انقلاب گفته بود. نظامِ ضد علم و مبلغِ خرافات. مایه ننگ ایران و بشریت
نفرین بر بانیان آشکار و پنهان شورش ننگین ۵۷.