عکس تزئینی
🔴 داستان غم‌انگیز اینروزهای نانواها
هر کیسه‌ی آرد از ٢٠٠ هزار تومان، به ٧٠٠ هزار تومان رسیده است
اردیبهشت ۳۱, ۱۴۰۱
دیروز ظهر جمعه برای خرید نان سنگک به سنگکی محل رفتم. با صحنه ای تلخ و تکان دهنده مواجه شدم؛ نانوانی بسته شده بود! پشت شیشه اش برگه ای نصب شده بود که نوشته بود: «به علت نداشتن سهمیه آرد و به صرفه نبودن پخت، تعطیل است»….
شاطر نانوا با استیصال جلو محل کسب ایستاده بود و به نگرانی های مشتریان پاسخ می داد. می گفت: «ما هیچ وقت سهمیه نداشتیم و از دلال ها آرد می خریدیم. از وقتی یارانه ها حذف شده، هر کیسه آرد که اوایل ١٠٠ یا ١١٠ هزار تومان و این اواخر ٢٠٠ هزار تومان شده بود، به ٧٠٠ هزار تومان رسیده» و بی درنگ ادامه داد: «اگر بخواهم کیسه ای ٧٠٠ بخرم، هر سنگگ را که الان ۵ هزار تومان است باید ٣٠ هزار تومان بفروشیم. آیا شما نان سی تومنی می خری؟!»
اما ماجرای نانوای ما به اینجا ختم نشد. گفت، «یارانه ام را هم نمی دهند!». موبایلش را باز کرد و نشان داد که نوشته بود، «شما از ٧٠ درصد جامعه درآمد بیشتری دارید و جزو دهک هشتم محسوب می شوید». گفت، «من حتی یک ماشین هم به نامم نیست، چطور جزو دهک هشتمم؟! اّلا اینکه کارتخوان مغازه به نام من است، به همین خاطر جزو دهک هشتم شده ام!» از شنیدن حرفهای نانوا دلم گرفت و خیلی متأسف شدم از اینکه نان یک نانوا و یک محل آجر شده… و از آن جانسوز تر، شکوه ی آرام و مظلومانه نانوای سخت کوش محل‌مان بود که هیچ بی ادبی و خشمی در آن نبود؛ فقط خستگی بود و بی حالی و پرسش هایی بی پاسخ در چشمانش و کلامش.
یاد شعار رئیسی افتادم که می گفت، «اولویت ما جان مردم و نان مردم است»!!! ظاهرا منظورش گرفتن نان و جان مردم بود.
عکس تزئینی
شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱
🌺 در انتظار دریافت اخبار و گزارشات شما در آیدی زیر هستیم 👇👇👇
@saeedarfan
twitter|instagram |youtube |Web
@iranazadie 👈 برای عضویت در کانال لطفا لینک را لمس کنید 🌹
🔴 داستان غم‌انگیز اینروزهای نانواها
هر کیسه‌ی آرد از ٢٠٠ هزار تومان، به ٧٠٠ هزار تومان رسیده است
اردیبهشت ۳۱, ۱۴۰۱
دیروز ظهر جمعه برای خرید نان سنگک به سنگکی محل رفتم. با صحنه ای تلخ و تکان دهنده مواجه شدم؛ نانوانی بسته شده بود! پشت شیشه اش برگه ای نصب شده بود که نوشته بود: «به علت نداشتن سهمیه آرد و به صرفه نبودن پخت، تعطیل است»….
شاطر نانوا با استیصال جلو محل کسب ایستاده بود و به نگرانی های مشتریان پاسخ می داد. می گفت: «ما هیچ وقت سهمیه نداشتیم و از دلال ها آرد می خریدیم. از وقتی یارانه ها حذف شده، هر کیسه آرد که اوایل ١٠٠ یا ١١٠ هزار تومان و این اواخر ٢٠٠ هزار تومان شده بود، به ٧٠٠ هزار تومان رسیده» و بی درنگ ادامه داد: «اگر بخواهم کیسه ای ٧٠٠ بخرم، هر سنگگ را که الان ۵ هزار تومان است باید ٣٠ هزار تومان بفروشیم. آیا شما نان سی تومنی می خری؟!»
اما ماجرای نانوای ما به اینجا ختم نشد. گفت، «یارانه ام را هم نمی دهند!». موبایلش را باز کرد و نشان داد که نوشته بود، «شما از ٧٠ درصد جامعه درآمد بیشتری دارید و جزو دهک هشتم محسوب می شوید». گفت، «من حتی یک ماشین هم به نامم نیست، چطور جزو دهک هشتمم؟! اّلا اینکه کارتخوان مغازه به نام من است، به همین خاطر جزو دهک هشتم شده ام!» از شنیدن حرفهای نانوا دلم گرفت و خیلی متأسف شدم از اینکه نان یک نانوا و یک محل آجر شده… و از آن جانسوز تر، شکوه ی آرام و مظلومانه نانوای سخت کوش محل‌مان بود که هیچ بی ادبی و خشمی در آن نبود؛ فقط خستگی بود و بی حالی و پرسش هایی بی پاسخ در چشمانش و کلامش.
یاد شعار رئیسی افتادم که می گفت، «اولویت ما جان مردم و نان مردم است»!!! ظاهرا منظورش گرفتن نان و جان مردم بود.
عکس تزئینی
شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱
🌺 در انتظار دریافت اخبار و گزارشات شما در آیدی زیر هستیم 👇👇👇
@saeedarfan
twitter|instagram |youtube |Web
@iranazadie 👈 برای عضویت در کانال لطفا لینک را لمس کنید 🌹
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment