🔘 گاز آمد و روزی ما را برد
⬅️گفت‌وگو با علی آقا؛ دلاکی که 50سال سابقه کار دارد اما این روزها کسادی کسب‌و‌کار حمام‌های عمومی، روزی او را هم از بین برده است

🔺هنوز هم در بعضی کوچه‌ها و خیابان‌های قدیمی شهر، می‌توان ساختمان‌هایی پیدا کرد که قطعه‌ای از روح نوستالژی اصیل ایرانی در آن جریان دارد. ما جوان‌ترها که ندیده‌ایم اما قدیمی‌ها می‌گویند در گوشه‌گوشه هر شهری جایی وجود داشت که به آن گرمابه، حمام یا خزینه می‌گفتند.

🔺حالا تنها مشتری حمام‌های عمومی تعداد کمی از کارگران هستند. همین باعث شده که شیب بی‌رونقی و کم‌فروغی گرمابه‌ها، تندتر شود و اکثر کارکنان این حمام‌ها یا بیکار شده‌اند، یا کم‌کار‌‌تر از پیش هستند اما هنوز می‌توان در بین معدود حمام‌های باقیمانده رد کسانی را گرفت که سال‌های سال در این حمام‌ها کار کرده‌اند.

🔺علی آقا یکی از آنهاست. می‌گوید گوش‌اش سنگین شده و باید با صدای بلند با او صحبت کرد. پیرمرد آذری به سختی صحبت می‌کند. 70ساله است. هفت‌‌سر اولاد دارد که همه را فرستاده خانه‌بخت، اما سه‌تا از آنها جدا شده‌اند و به خانه پدری بازگشته‌اند؛ چرا که شوهرهایشان خرجی نمی‌داده‌اند.
bit.ly/2Um7LlI

📌متن کامل گفت‌وگو را به قلم فاطمه کرمی _ خبر‌نگار در لینک زیر بخوانید:
newspaper.hamshahri.org/id/75687

Comments

Be the first to add a comment