✳️ بحران مشاركت مهمترين نشانه فساد
✍ دكتر فرشاد مومني/اقتصاددان
✅ وي به استناد به مطالعات متفکران توسعه اظهار کرد: مهم‌ترین نشانه فساد بحران مشارکت در سرنوشت سیاسی و اقتصادی است.
اگر دیدید، مردم در سرنوشت خود مشارکت شایسته و بایسته ندارند بدانید که در کشور فساد بیداد می‌کند.
من در مورد مشارکت سیاسی که قابل مناقشه است، چیزی نمی‌گویم. اما در مشارکت اقتصادی با توجه به داده سرشماری سه‌دهه گذشته از کل جمعیت کشور در سنین فعالیت ایران چیزی نزدیک به دوسوم هیچ نقشی در تولید ملی ندارند.
فرشاد مومنی استاد دانشگاه علامه، در ششمین نشست سالانه «دغدغه‌های مبارزه با فساد» که در سالگرد شهادت امیرکبیر و به همت تشکل‌های مردمی برگزار شد، ضمن بیان اینکه ارایه الگو در مبارزه با فساد، مستلزم وجود اراده مبارزه با فساد است، گفت: آن چیزی که از من خواسته شد این بود که در مبارزه با فساد چگونه می‌توان از میراث اخیر بهره برد این خواسته مبتنی بر این فرض است که گویی یک اراده عالمانه و سازمان‌یافته برای مواجهه با فساد وجود دارد و تنها کمبود ما وجود الگو است. با کمال تاسف مشاهده می‌شود که شواهد و زمینه‌ها به تعداد زیاد حاکی است که اراده جدی در مبارزه با فساد وجود ندارد.
وی افزود: به هر حال مبارزه با فساد نشانه‌هایی دارد که مهم‌ترین آن وجود یک نظام آمار و اطلاعات بهنگام و شفاف و در دسترس است اما روندهای موجود در جهت عکس حرکت می‌کند.
*حتی داده‌های منظم منتشر شده پیشین در گلوگاه اصلی قطع شده و با پنهانکاری بیشتر روبرو شده است. یکی از مسائل خیلی حیاتی در مبارزه با فساد که جزو بدیهیات اولیه محسوب می‌شود این است که برنامه مبارزه با فساد باید مبتنی بر پیشگیری باشد*.
در این زمینه هم به اندازه کافی مستندات وجود دارد که در یک ساختار کج‌کارکرد رانتی اگر برنامه مبارزه با فساد، یک برنامه انفعالی و پسینی باشد در این صورت با ظهور و بروز امواج گسترده‌ای از موارد وقوع فساد مواجه خواهید شد.
این استاد اقتصاد مواجهه گزینشی از فساد را نادرست خواند و گفت: در این صورت ناگزیر به گزینش از بین انبوه موارد رخ داده فساد خواهید شد و به محض اینکه بحث از گزینش مطرح شود.
کارآمدی بازدارنده مبارزه با فساد را دچار اختلال می‌کند در چنین شرایطی اگر صادقانه با مواردی از فساد برخورد شود چون هر فرد در حیطه مواجهه خود با بی‌شمار موارد وقوع فسادی که کسی با آن کار نداشته است مواجه می‌شود در این صورت نمی‌تواند این اقدام را حمل بر صحت بکند. در نهایت این بحث مطرح می‌شود که باید دید در پشت پرده چه افرادی با هم مشکل دارند که مشکل‌شان را تحت عنوان مبارزه با فساد حل و فصل می‌کنند.
با کمال تاسف از این قبیل نشانه‌ها بسیار زیاد است بنابراین به نظر می‌رسد که همه افرادی که وقوف عالمانه بر خانمان برانداز بودن فساد دارند باید در برنامه‌های خود کار فرهنگی انجام دهند تا به افرادی گفته شود ای‌کسانی که ایمان آوردید فساد چیز خوبی نیست.
ادامه مطلب؛
https://www.eqtesaddan.ir/the-crisis-of-participation/
https://t.me/ExecutiveManagement
✍ دكتر فرشاد مومني/اقتصاددان
✅ وي به استناد به مطالعات متفکران توسعه اظهار کرد: مهم‌ترین نشانه فساد بحران مشارکت در سرنوشت سیاسی و اقتصادی است.
اگر دیدید، مردم در سرنوشت خود مشارکت شایسته و بایسته ندارند بدانید که در کشور فساد بیداد می‌کند.
من در مورد مشارکت سیاسی که قابل مناقشه است، چیزی نمی‌گویم. اما در مشارکت اقتصادی با توجه به داده سرشماری سه‌دهه گذشته از کل جمعیت کشور در سنین فعالیت ایران چیزی نزدیک به دوسوم هیچ نقشی در تولید ملی ندارند.
فرشاد مومنی استاد دانشگاه علامه، در ششمین نشست سالانه «دغدغه‌های مبارزه با فساد» که در سالگرد شهادت امیرکبیر و به همت تشکل‌های مردمی برگزار شد، ضمن بیان اینکه ارایه الگو در مبارزه با فساد، مستلزم وجود اراده مبارزه با فساد است، گفت: آن چیزی که از من خواسته شد این بود که در مبارزه با فساد چگونه می‌توان از میراث اخیر بهره برد این خواسته مبتنی بر این فرض است که گویی یک اراده عالمانه و سازمان‌یافته برای مواجهه با فساد وجود دارد و تنها کمبود ما وجود الگو است. با کمال تاسف مشاهده می‌شود که شواهد و زمینه‌ها به تعداد زیاد حاکی است که اراده جدی در مبارزه با فساد وجود ندارد.
وی افزود: به هر حال مبارزه با فساد نشانه‌هایی دارد که مهم‌ترین آن وجود یک نظام آمار و اطلاعات بهنگام و شفاف و در دسترس است اما روندهای موجود در جهت عکس حرکت می‌کند.
*حتی داده‌های منظم منتشر شده پیشین در گلوگاه اصلی قطع شده و با پنهانکاری بیشتر روبرو شده است. یکی از مسائل خیلی حیاتی در مبارزه با فساد که جزو بدیهیات اولیه محسوب می‌شود این است که برنامه مبارزه با فساد باید مبتنی بر پیشگیری باشد*.
در این زمینه هم به اندازه کافی مستندات وجود دارد که در یک ساختار کج‌کارکرد رانتی اگر برنامه مبارزه با فساد، یک برنامه انفعالی و پسینی باشد در این صورت با ظهور و بروز امواج گسترده‌ای از موارد وقوع فساد مواجه خواهید شد.
این استاد اقتصاد مواجهه گزینشی از فساد را نادرست خواند و گفت: در این صورت ناگزیر به گزینش از بین انبوه موارد رخ داده فساد خواهید شد و به محض اینکه بحث از گزینش مطرح شود.
کارآمدی بازدارنده مبارزه با فساد را دچار اختلال می‌کند در چنین شرایطی اگر صادقانه با مواردی از فساد برخورد شود چون هر فرد در حیطه مواجهه خود با بی‌شمار موارد وقوع فسادی که کسی با آن کار نداشته است مواجه می‌شود در این صورت نمی‌تواند این اقدام را حمل بر صحت بکند. در نهایت این بحث مطرح می‌شود که باید دید در پشت پرده چه افرادی با هم مشکل دارند که مشکل‌شان را تحت عنوان مبارزه با فساد حل و فصل می‌کنند.
با کمال تاسف از این قبیل نشانه‌ها بسیار زیاد است بنابراین به نظر می‌رسد که همه افرادی که وقوف عالمانه بر خانمان برانداز بودن فساد دارند باید در برنامه‌های خود کار فرهنگی انجام دهند تا به افرادی گفته شود ای‌کسانی که ایمان آوردید فساد چیز خوبی نیست.
ادامه مطلب؛
https://www.eqtesaddan.ir/the-crisis-of-participation/
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment