این که عزیزان هی غرغره می‌کنند موزه‌ی فرش و آبگینه و تئاتر شهر ... در همین راستا، مثلا چرا شهبانوی فرهنگ دوست به فکرش نرسید که به یاد کهن دیارا، یک بنیاد شاهنامه پژوهی تأسیس کند و به جای ابی و شاهین و شاهکار، از هنرمندان بخواهد برای تئاتر و اجرای نقالی، مکانی در نظر بگیرند و یا تأسیس یک مدرسه‌ی زبان فارسی که حداقل یاسمن بی‌سواد و نوه‌ها کمی فارسی فرا بگیرند.
وقتی فرهنگ و هنر دوستی فقط دفتر دستک بوده باشد، آخر عمری دیگر قد و بالا و عطر و پیتان و کلاه و عینک به کار نمی‌آید، سلیقه‌ی هنری ایشان شاهکار بینش فلان است.

تا بوده چنین بوده، آدم‌های فرهنگ دوست، پرنسیپ‌های محکم اخلاقی دارند. اما اعلحضرت و ایشان، امیرعباس هویدا نخست وزیر فرهنگی خود را دادند زیر تیغ و خودشان زدند به چاک ...

✅Ellinne

Comments

Be the first to add a comment