✍ آریا فرپوری
.
گلوی همه دلسوزان از بزرگ تا کوچک جر خورد که جنگ در راه است
گلوی همه جر خورد که تا جنگ نشده خود مردم باید سرنوشت را در دست بگیرند
نشستید مسخره کردید! و گفتید سیاسی نیستیم
جمهوری اسلامی نیم قرن است دارد کشور دیگری عضو رسمی سازمان ملل را تهدید به نابودی می کند و فقط در لفظ و کلام هم چنین نکرده
هزاران میلیارد دلار  خرج کرده تا آن کشور را نابود کند
در هفتم اکتبر برای تجاوز به زن ها و سوزاندن بچه های آن کشور جشن گرفته
تابلوی روزشمار نابودی آن کشور را در وسط میدان شهر نصب کرده
نشستید مسخره کردید! و گفتید سیاسی نیستیم
اینهمه قهرمان و دلیر رفتند در خیابان های ایران و با رژیم جنگیدند
نشستید و مسخره کردید و گفتید سیاسی نیستیم
نهایتش هم خیلی خواستید حرف سیاسی بزنید گفتید
که ما که زورمان به این دستگاه سرکوب نمی رسد و ...
حال همان کشور آمده با نقطه زن ترین شکلی که امکانش وجود داشت (نقطه زنی بیش از این امکان ندارد)
تمامی فرماندهان جنایتکاری که کاری غیر از سرکوب ملت و مکیدن خون و چپاول ایران نداشتند را " تار و مار کرده " غر می زنید؟!
مگر نمی گفتید زورمان نمی رسد؟!
حال که با چشمی به هم زدن تار و مار شدن اینها را دیدید می گویید وای به خاک وطن تجاوز شد؟
که گویی جمهوری اسلامی مشغول نگهبانی از خاک وطن بود!
وطنی که اگر نجات نیابد تا ده سال دیگر شهرهای گوناگونش دچار فرونشست زمین و " غیر قابل سکونت" یعنی تبدیل به سرزمینی سوخته خواهد شد (بماند از عمر و زندگی چهار نسل ساکن آن وطن که تباه شد)
این جنگ جنگ ملی میهنی نیست
جنگ خامنه ای است
بحث تمامیت ارضی و ... هم مثل زمان جنگ ایران با عراق مطرح نیست (نه تنها ادعایی مثل الحاق خوزستان به خاک عراق توسط صدام در جنگ عراق، مطرح نشده بلکه اصلا نیروی زمینی قرار نیست در ایران پیاده شود)
شما وطن نمی فهمید چیست که اگر می فهمیدید در زمانه رنج وطن خاکستری نبودید
دوران بچه زرنگ بازی و اینکه من کنار بکشم و به من چه و  بذار بقیه هزینه دهند و عمر و اعصاب و زندگی شان را صرف آزادی من خاکستری کنند گذشته !
در نهایت شما که همواره خاکستری و غیر سیاسی بودید
گه می خورید این روزها هزاررنگ می شید!