عوامل روانی مثل استرس، خودکمبینی و ترس از قضاوت در عدم توجه به پستهای علمی بسیار مؤثرند.
در واقع، عوامل روانشناختی نقش مهمی در تعامل کاربران با محتوای علمی در شبکههای اجتماعی دارند. به طور خلاصه، چند دلیل مهم توجه نکردن یا واکنش سرد کاربران به پستهای علمی عبارتند از: ۱. اضطراب اجتماعی و خودکمبینی
کاربرانی که دچار اضطراب اجتماعی یا احساس حقارت هستند، ممکن است از دیده شدن لایک یا نظرشان روی یک پست علمی واهمه داشته باشند و نگران قضاوت دیگران یا اشتباه علمی خود باشند. ۲. کمبود اعتماد به نفس علمی
افرادی که درک یا اطلاعات کمی نسبت به موضوعات علمی دارند، ممکن است فکر کنند که بحث یا اظهار نظر آنها “در سطح نیست”. نگران هستند که مورد تمسخر یا بیتوجهی قرار بگیرند (اثر دانینگ-کروگر: هم افراد بیدانش و هم باسوادها دچار این تله شناختی میشوند). ۳. ترس از قضاوت یا همرنگ جماعت نبودن
خیلیها نگراناند اگر پستهای علمی را لایک یا منتشر کنند، توسط جمع دوستان، فالوورها یا خانواده “غیرجذاب” یا “خوره علم” به نظر بیایند. پس ترجیح میدهند همرنگ جمع بمانند تا انگ جدی یا خشک بودن نخورند. ۴. استرس و خستگی ذهنی
محیط شلوغ، اخبار منفی، مطالب سرگرم کننده، و حجم بالای محتوا باعث میشود مغز دنبال آرامش و محتوای سبک برود. پس پستهای علمی که تمرکز و فکر میخواهند، بیشتر نادیده گرفته میشوند. ۵. اثر گله (Herd Mentality)
اگر دیگران واکنش کمی نشان دهند، این رفتار بین عموم پخش میشود و حتی کاربران علاقمند هم تمایلشان را ابراز نمیکنند تا از اکثریت جدا نشوند.
راهکارهایی مانند افزایش سواد رسانهای، تشویق به گفتگوهای علمی دوستانه، و ساختن فضای حمایتی میتواند به جلب مشارکت بیشتر منجر شود.