کارمزد بدون کارنمود
یک
مطالعهی جدید از اریک اُرن (دانشگاه گرینل)، با بررسی دریافتی ۳۱ هزار مدیر بلندپایه در ۲،۷۹۴ شرکت سهامی عام، معتقده که هر یک دلار تخفیف مالیاتیای که طی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ بر درآمد شرکتها اعمال شده، ۱۵ تا ۱۹ سنتاش به افزایش حقوق مدیران بلندپایه منتهی شده. نکته اینجاست که این افزایش حقوق نه برآیند بهبود عملکرد مدیران شرکتها، تولید یک محصول جدید، کاهش هزینهی تولید و.. که تنها پیامد تغییر یک سیاست دولتی (کاهش مالیاتستانی از شرکتها) بوده. به عقیده پژوهشگر، اثر این تخفیفهای مالیاتی روی درآمد مدیرها پنج برابر بیش از تأثیریست که بر دستمزد کارگرا میذاره و این به تشدید نابرابری توزیع درآمد در بنگاهها دامن زده. تجمیع این ۱۵ تا ۱۹ سنت میتونه به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار صعود کنه. در عین حال مطالعه معتقده در شرکتهایی که ساختار حکمرانی قویتری دارن تغییر چشمگیری توی حقوق مدیران مشاهده نشده.
این مطالعه نظریات مربوط به معضل کارگمار-کارگزار در سازمانهای بزرگ اقتصادی رو بیشتر تقویت میکنه؛ هیئتهای مدیرهی شرکتها ممکنه همیشه منافع سهامداران (کارگمار) رو نمایندگی نکنن و با همکاری کردن با مدیران ارشد اجرایی (کارگزار)، حقوق هایی به مدیران بپردازن که فراتر از ارزشیه که برای شرکت تولید میکنن. نتیجهش اینه که درآمد محدود شرکت بیشتر به مدیران سازمانهای اقتصادی، و کمتر به سایر امورات سازمان (مزد کارگران، سرمایهگذاری و..) تخصیص پیدا میکنه.
✅ @karkhone