بهنود بهادری گرامی
سپاس که برمناظر جان را هبه کردی. دوباره خواندمش. به این جنس شعر علاقه دارم اما نوشتن راه رفتن بر لبه‌ی تیغ است. بسیار رونده‌ها زخم از این راه خورده و خون به تیغ این نگاه داده‌اند تا بر این شاخه‌ی برّنده بدوند و در آن سر جوانه و گلی شوند. قماربازان چنینند دل به نرد می‌دهند، به امید... به امید آمدن... در تراشه‌های این مناظر بگردیم:
۱ سر بر آبنوس نام تو می‌نهم/ به گاه کابوس های مدام
۲ همزبان بودیم/ اما کلام بیگانه‌مان می‌کرد/ نامت چون بدر کامل بر آب‌ها/ کشیده می‌شود
۳ بادبان‌ها/ خاطرات اندکی/ به سینه دارند
۴ نبض آرامت/ ماهی کویرها است
۵ شب چنان دشوار می‌گذرد/ که خیز پرولع صیاد بر شکار
۶ هیچ پرنده‌ای اما/ پر سفید نمی کند
این زرک‌های پاشیده در خلافت حیرانی، جمیله‌های صحاری مکتوب تواند، در این صبح بهاری من.
سپاس که برمناظر جان را هبه کردی. دوباره خواندمش. به این جنس شعر علاقه دارم اما نوشتن راه رفتن بر لبه‌ی تیغ است. بسیار رونده‌ها زخم از این راه خورده و خون به تیغ این نگاه داده‌اند تا بر این شاخه‌ی برّنده بدوند و در آن سر جوانه و گلی شوند. قماربازان چنینند دل به نرد می‌دهند، به امید... به امید آمدن... در تراشه‌های این مناظر بگردیم:
۱ سر بر آبنوس نام تو می‌نهم/ به گاه کابوس های مدام
۲ همزبان بودیم/ اما کلام بیگانه‌مان می‌کرد/ نامت چون بدر کامل بر آب‌ها/ کشیده می‌شود
۳ بادبان‌ها/ خاطرات اندکی/ به سینه دارند
۴ نبض آرامت/ ماهی کویرها است
۵ شب چنان دشوار می‌گذرد/ که خیز پرولع صیاد بر شکار
۶ هیچ پرنده‌ای اما/ پر سفید نمی کند
این زرک‌های پاشیده در خلافت حیرانی، جمیله‌های صحاری مکتوب تواند، در این صبح بهاری من.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment