عشایرتحت تأثیر چالش مدیریت منابع آب

خشکاندن چشمه ها،تالابها،رودها و نهرها با اجرای پروژه های توسعه ای از راه سازی وانتقال آب وسدسازی گرفته تا شهرکردن روستاها موجب کوچک وبلاتکلیف و فقیرشدن جامعه عشایری شده است.
همچنین اجرای بد سیاست یکجانشین کردن عشایر نیز به حاشیه نشینی و تغییر سبک زندگی وشغل آنها منجر شد.
نمونه این سیاست درارتباط با منابع آب در دشت بوشکان وروستای ایل شهرکه ازیکجانشین کردن عشایر دردهه 60 ساخته شده جالب توجه است. به هر خانواده 5 هکتار ازجنگل کنار با مجوز پاکتراشی و چشم بستن بر حفر چاه آب غیرمجاز واگذار و آنهارا از دامدار کوچ رو به کشاورز صیفی کار تبدیل کرد. عشایر نیز بدون مهارت کشاورزی و برای کسب درآمد و معیشت صیفیکاری را توسعه دادند!
بعد از سه دهه اکنون نتیجه این بی تدبیری عیان شده است. خشکی آبخوان دشت بوشکان باحفر دههاچاه غیرمجاز واجاره دادن آنهابرای کشت گوجه فرنگی توسط عشایر، موجب تعارض منافع بین مردم محلی شده است. اگر آن زمان دانش وتدبیر بود باید جنگلداری مشارکتی و تولیدعسل کنارترویج وجایگزین می‌شد که نشد.کافیست ارزش اقتصادی عسل کنار باگوجه مقایسه شود./ مهتا بذرافکن

🆔@ruralwomenissues

Comments

Be the first to add a comment