استان خوزستان 11 سد بزرگ کشور در خود جای داده است. اما محرومیت بخشی از روستاها و حاشیه های شهر اهواز از آب سالم که یکی از ابتدایی ترین حقوق هر انسانی است، منازعه و اعتراض بر سر آب را به یکی از شایع تربن منازعات این استان تبدیل کرده است.


نابرابری در توزیع آب که به منازعات محلی می انجامد ریشه در توسعه پروژه ای نابرابر دارد یکی از قدرتمندترین منابع ناپایداری اجتماعات بشری است. این که چرا استانی که میزبان رودخانه ها ی پرآب و سدهای بزرگ کشور است اینطور با بحران آب مواجه است، نشان دهنده ناکارآمدی حکمرانی آب است.

آب نیاز اولیه برای بقاست و نمی توان کسانی که برای بقاء و دسترسی به بدیهی ترین حق‌شان انتظار دارند را سرکوب کرد، بلکه باید به بازنگری در حکمرانی اب و پیامدهای اجتماعی آن پرداخت.

📌دم کلان شهراهواز، پشت به دکل های حفاری، زیر دودفلرهای نفتی باجمعیت چند هزار نفری، ده سال بی شبکه آب بهداشتی و ده روز در قطعی کامل آب، روایت تمام وکمال عطش چندین وچندساله بخش غیزانیه و مردم صبور آن است که کادراهمال برخی مسئولین خوزستان به استخوان شان رسیده!صدایشان باشیم! توییت کاظم گمراوی

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾