جدای از ده‌ها شاخصه ایدئولوژیک که می‌توان در مدارس ایران نشان داد که کاملا بر خلاف اصول حقوق شهروندی است، کافی است به «مذهب‌محوری» در نگاه سیاست‌گذاران آموزشی در ایران اشاره کنیم که عملا همه جوانب آموزشی را تحت‌تاثیر خود قرار داده است.
اگر به «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» در ایران نگاه کنیم که یکی از بالادست‌ترین اسناد آموزشی در کشور است و نظام آموزشی باید منطبق با آن باشد، این نگاه را به خوبی می‌بینیم؛ چنانکه در این سند و در فصل دوم، تاکید شده است که تمام اجزای نظام آموزشی کشور از جمله باید با «آموزه‌های بنیادین مهدویت و انتظار» هماهنگ و اساسا بر بنیاد آن باشد.
خصایصی که سال‌هاست در دنیای پیشرفته با آن مقابله شده است و هنوز مدارس در حال بهبود مدل‌های آموزشی خود برای هرچه نزدیک‌ترشدن به اصول دموکراتیک آموزش هستند.
بحث از اندیشه دموکراسی در آموزش به کودکان و نوجوانان در غرب بسیار ریشه‌دار است و دست‌کم یک قرن است که درباره آن بحث می‌شود. یکی از نامدارترین اندیشمندانی که در این حوزه دست به تحقیق و پژوهش و تامل زد، «جان دیویی» - فیلسوف آمریکایی - بود که تاملات او تاثیر بسیار زیادی بر سیاست‌گذاری‌های فرهنگی در قرن بیستم گذاشت.
درواقع این فیلسوف آمریکایی در تلاش بود که دموکراسی و آموزش را در یکدیگر تلفیق کند و بتواند از طریق آموزش‌های دموکراتیک به گسترش دموکراسی یاری برساند. اساسا نام یکی از مشهورترین کتاب‌های او «دموکراسی و آموزش و پرورش» بود. البته این نکته، همچنین حکایت از باور عمیق و بنیادین او به دموکراسی نیز دارد. او بر این باور بود که دموکراسی است که زمینه رشد و ترقی را ایجاد می‌کند.
بر بنیاد چنین تفکراتی بود که بسیاری از پژوهشگران بعدی در حوزه آموزش اساسا مشارکت فرد در جامعه را بسته به نوع آموزش او در مدارس دانسته‌اند. به باور آنان «آموزش شهروندی» نقطه اصلی در تربیت افراد دموکرات‌منش است و تفکر انتقادی در جامعه زمانی به وجود می‌آید که آموزش شهروندی در مدارس به اندازه آموزش ریاضیات جدی گرفته شود. آموزش شهروندی همان نقطه کانونی‌ست که در مدارس ایران نه‌تنها غایب است بلکه اساسا بر علیه آن عمل می‌شود.
#آموزش #خامنه_ای #آموزش_دموکراتیک #مدارس #جمهوری_اسلامی
@Tavaana_Tavaanatech
جدای از ده‌ها شاخصه ایدئولوژیک که می‌توان در مدارس ایران نشان داد که کاملا بر خلاف اصول حقوق شهروندی است، کافی است به «مذهب‌محوری» در نگاه سیاست‌گذاران آموزشی در ایران اشاره کنیم که عملا همه جوانب آموزشی را تحت‌تاثیر خود قرار داده است.
اگر به «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» در ایران نگاه کنیم که یکی از بالادست‌ترین اسناد آموزشی در کشور است و نظام آموزشی باید منطبق با آن باشد، این نگاه را به خوبی می‌بینیم؛ چنانکه در این سند و در فصل دوم، تاکید شده است که تمام اجزای نظام آموزشی کشور از جمله باید با «آموزه‌های بنیادین مهدویت و انتظار» هماهنگ و اساسا بر بنیاد آن باشد.
خصایصی که سال‌هاست در دنیای پیشرفته با آن مقابله شده است و هنوز مدارس در حال بهبود مدل‌های آموزشی خود برای هرچه نزدیک‌ترشدن به اصول دموکراتیک آموزش هستند.
بحث از اندیشه دموکراسی در آموزش به کودکان و نوجوانان در غرب بسیار ریشه‌دار است و دست‌کم یک قرن است که درباره آن بحث می‌شود. یکی از نامدارترین اندیشمندانی که در این حوزه دست به تحقیق و پژوهش و تامل زد، «جان دیویی» - فیلسوف آمریکایی - بود که تاملات او تاثیر بسیار زیادی بر سیاست‌گذاری‌های فرهنگی در قرن بیستم گذاشت.
درواقع این فیلسوف آمریکایی در تلاش بود که دموکراسی و آموزش را در یکدیگر تلفیق کند و بتواند از طریق آموزش‌های دموکراتیک به گسترش دموکراسی یاری برساند. اساسا نام یکی از مشهورترین کتاب‌های او «دموکراسی و آموزش و پرورش» بود. البته این نکته، همچنین حکایت از باور عمیق و بنیادین او به دموکراسی نیز دارد. او بر این باور بود که دموکراسی است که زمینه رشد و ترقی را ایجاد می‌کند.
بر بنیاد چنین تفکراتی بود که بسیاری از پژوهشگران بعدی در حوزه آموزش اساسا مشارکت فرد در جامعه را بسته به نوع آموزش او در مدارس دانسته‌اند. به باور آنان «آموزش شهروندی» نقطه اصلی در تربیت افراد دموکرات‌منش است و تفکر انتقادی در جامعه زمانی به وجود می‌آید که آموزش شهروندی در مدارس به اندازه آموزش ریاضیات جدی گرفته شود. آموزش شهروندی همان نقطه کانونی‌ست که در مدارس ایران نه‌تنها غایب است بلکه اساسا بر علیه آن عمل می‌شود.
#آموزش #خامنه_ای #آموزش_دموکراتیک #مدارس #جمهوری_اسلامی
@Tavaana_Tavaanatech
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment