تمرین عامدانه برای بهبود مهارت‌ها در رواندرمانی و مشاوره:به چه بپردازیم و چگونه تمرین کنیم؟
(بخش اول)
دکتر علی فیضی
یافته‌های پژوهشی دربارۀ خبرگی و مهارت در رواندرمانی نشان می‌دهد که بهبود یافتن مهارت‌های بالینی درمانگر مشروط به دو نکته است: یکی این که رواندرمانگر به صورت منظمی بر نتایج کار خود به صورت جلسه به جلسه نظارت کند و دیگر این که بر اساس بازخوردهایی که از این طریق و نیز یک یا چند مشاور ماهر می‌گیرد برای بهبود مهارت‌های خود دست به تمرین عامدانه بزند.
دو طبقۀ عمدۀ مهارت‌های رواندرمانی وجود دارد که می‌توانیم به تمرین عامدانۀ آنها بپردازیم:
1️⃣ مهارت‌های اساسی رواندرمانی یا مهارت‌های ارتباطی بین‌فردی
2️⃣ مهارت‌های اختصاصی مربوط به یک الگوی خاص درمانی
اجازه بدهید اول ببینیم که مرور شواهد پژوهشی نشان می‌دهد که انتخاب کدام دسته از این مهارت‌ها اولویت و اثربخشی بیشتری دارد؟
مهارت‌های ارتباطی بین‌فردی شامل هماهنگی با درمانجو، همدلی و پاسخگویی می‌شوند. مهارت‌های ارتباطی برای همۀ الگوهای بزرگ رواندرمانی لازم‌اند. نکتۀ جالب در این مورد این مهارت‌ها آن است که یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهند تاثیر مهارت‌های ارتباطی درمانگران بر نتیجۀ درمان در مقایسه با الگوی انتخابی آنها یا وفاداری‌شان به یک الگو، *ده برابر* بیشتر است!
به این ترتیب به نظر می‌رسد که مهارت‌های ارتباطی در اولویت بیشتری قرار دارند؛ با این حال بدیهی است که انتخاب بین این مهارت‌ها در مرحلۀ اول وابسته به این است که عملکرد خود را به دقت مشاهده کرده و بر اساس بازخوردی که از درمانجویان خود یا یک مربی مهارت‌آموزی می‌گیرید دست به گزینش بزنید. اما چگونه می‌توان به صورت عملی در مورد مهارت‌های مشخص‌شده به تمرین عامدانه پرداخت؟
در قسمت بعدی راهنمایی‌های کوتاهی در این مورد ارائه می‌دهم.
https://t.me/AcademyofPsychotherapy
(بخش اول)
دکتر علی فیضی
یافته‌های پژوهشی دربارۀ خبرگی و مهارت در رواندرمانی نشان می‌دهد که بهبود یافتن مهارت‌های بالینی درمانگر مشروط به دو نکته است: یکی این که رواندرمانگر به صورت منظمی بر نتایج کار خود به صورت جلسه به جلسه نظارت کند و دیگر این که بر اساس بازخوردهایی که از این طریق و نیز یک یا چند مشاور ماهر می‌گیرد برای بهبود مهارت‌های خود دست به تمرین عامدانه بزند.
دو طبقۀ عمدۀ مهارت‌های رواندرمانی وجود دارد که می‌توانیم به تمرین عامدانۀ آنها بپردازیم:
1️⃣ مهارت‌های اساسی رواندرمانی یا مهارت‌های ارتباطی بین‌فردی
2️⃣ مهارت‌های اختصاصی مربوط به یک الگوی خاص درمانی
اجازه بدهید اول ببینیم که مرور شواهد پژوهشی نشان می‌دهد که انتخاب کدام دسته از این مهارت‌ها اولویت و اثربخشی بیشتری دارد؟
مهارت‌های ارتباطی بین‌فردی شامل هماهنگی با درمانجو، همدلی و پاسخگویی می‌شوند. مهارت‌های ارتباطی برای همۀ الگوهای بزرگ رواندرمانی لازم‌اند. نکتۀ جالب در این مورد این مهارت‌ها آن است که یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهند تاثیر مهارت‌های ارتباطی درمانگران بر نتیجۀ درمان در مقایسه با الگوی انتخابی آنها یا وفاداری‌شان به یک الگو، *ده برابر* بیشتر است!
به این ترتیب به نظر می‌رسد که مهارت‌های ارتباطی در اولویت بیشتری قرار دارند؛ با این حال بدیهی است که انتخاب بین این مهارت‌ها در مرحلۀ اول وابسته به این است که عملکرد خود را به دقت مشاهده کرده و بر اساس بازخوردی که از درمانجویان خود یا یک مربی مهارت‌آموزی می‌گیرید دست به گزینش بزنید. اما چگونه می‌توان به صورت عملی در مورد مهارت‌های مشخص‌شده به تمرین عامدانه پرداخت؟
در قسمت بعدی راهنمایی‌های کوتاهی در این مورد ارائه می‌دهم.
https://t.me/AcademyofPsychotherapy
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment