«وقتی که پس از آزادی از زندان برایِ ادامه فعالیت‌هایم در یونسکو به پاریس رفتم [سالِ ۱۳۶۳]، با دکتر امینی ملاقات کردم و پرسیدم در سال ۵۶ چرا گذاشتید جمشید آموزگار که درباری ساده‌ای بود نخست‌وزیر شود، اگر به شما پیشنهاد می‌شد چه می‌کردید؟ امینی گفت: شاه آن زمان ما را نمی‌پذیرفت. ماه‌هایِ آخر بود که قبول کرد با او دیدار کنیم. اما اگر شاه به من پیشنهاد نخست‌وزیری می‌داد، من دو شرط برایِ پذیرش آن می‌گذاشتم؛ یکی اینکه باید قانون اساسی رعایت شود و جلویِ تندروی ساواک را گرفت و دوم اینکه مهندس مهدی بازرگان نایب نخست‌وزیر شود. من گفتم شرط هوشمندانه‌ای بود؛ ۶ ماه بعد به تهران آمدم و برایِ بازرگان آنچه امینی گفته بود را نقل کردم. بازرگان گفت من هم این پیشنهاد را می‌پذیرفتم و شرط سومی می‌گذاشتم که روابط ما با آمریکایی‌ها عادی شود و از حالت وابستگی درآید. سپس این حرف بازرگان را به امینی منتقل کردم و امینی گفت من هم قبول می‌کردم.»

* #احسان_نراقی در گفت‌وگو با #سرگه_بارسقیان

تاریخ جایِ «اگر» نیست ولی اگر این پیام‌ها سال ۵۶ رد و بدل می‌شد، شاید یک سال بعد کار به انقلاب ۵۷ نمی‌رسید.


@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment