«اين داستان ملاها امروز گرفتاري بزرگيست. اگر انگيزه‌ی بدبختي ايران سه چيز باشد يكي همينست. چه شاه و چه پارلمان و چه دولت نبايد آن را آسان شمارند و سرسري گيرند و بملايان رو دهند و مماشات كنند. اگر با ملايان مماشات خواهد شد ، پس مشروطه را رها كنند و بيش از اين آبروي دمكراسي را نبرند».
«در اين كشور يا زندگاني دمكراسي يا كيش شيعي ، يا سررشته‌داري توده يا حكومت ملايان ، يا آن يا اين ، هر دو در يكجا نتواند بود. ايرانيان يا بايد شيعه باشند و بآموزاكهاي شيعيگري راه روند و مشروطه را رها كنند ، و يا هوادار مشروطه بوده بكيش شيعي (و همچنين بديگر كيشها) چاره انديشند».
«كيش شيعي با زندگاني دمكراسي نمي‌سازد و نتواند ساخت. اگر آب و آتش باهم توانند ساخت اينها هم توانند ساخت».
«كيش شيعي نه تنها با مشروطه يا زندگاني دمكراسي نمي‌سازد با هيچيك از خرد و دانش و تاريخ سازش ندارد و با آن كيش هيچگونه زندگاني سرفرازانه پيش نتوان گرفت ، و ما هيچ عذری نمي‌داريم كه آن را نگاهداريم و ببدبختي خودمان و فرزندانمان تن دردهيم».

(احمد کسروی ، دولت بما پاسخ دهد ، چاپ 1323)

@pakdini

@kasravi_ahmad