🔴مهم
#ارسالی_همراهان_کانال
❕سوال: فردای این نمایش چه چیز در ساختار ج.ا تغییر میکند؟
پاسخ: هیچ چیز!
⚫️هر آنکس که تعیین شود، نیروی مقابلش مجددا برمیگردد به همان جایی که بود. روی همان صندلی مینشیند و با موج بعدی برمیگردد. چیزی حذف نمی‌شود. هیچ کدامشان بیکار نمی شوند. سیستم ذاتا چیزی را طرد و تصفیه نمیکند. آنها هستند، قرار نیست جایی بروند.
⚫️رهبر انقلاب آن بالا بر کرسی نشسته. بازوهایش سرکارند. ستاد ائمه جمعه فعال است. شورای نگهبان و مجلس خبرگان رهبری کار خودشان را می‌کنند. ستاد اجرائی فرمان امام، آستان قدس رضوی، قرارگاه خاتم، بنیاد مستضعفان، سازمان تبلیغات اسلامی، هلدینگ های سرداران فربه سپاه و شرکت های تابعه دلالان امنیتی و فرزندانشان سر جایشان هستند. پایداری چی ها به دولت هم نرسند، در طویله شورا میمانند. در شعام و دانشگاه ها، در موسسات و ارگان های موازی و ... میمانند. گروهی دوباره استاندار و فرماندار و وزیر می‌شوند. حالا یا امثال عیسی کلانتری و محمد شریعتمداری و آقا زاده هایشان یا همچون سعید محمد و مهرداد بذرپاش.
⚫️حشدالشعبی، حزب الله، انصارالله، حماس، جهاد اسلامی، و ده ها گروه شبه نظامی بزرگ و کوچک دیگر در عراق و سوریه خرج دارند.
از کیسه ملت ایران باز هم خرج محور مقاومت خواهد شد. خبرنگاران رانت خوار دولتی جایشان عوض می‌شود. مدح و ثنا گویان، پروژه بگیران و سفارشی نویسان تغییر شیفت می‌دهند.
⚫️درب چاه ویل برنامه اتمی را کسی نمی گذارد. حیات و ممات نظام به آن گره خورده. ده ها گروه شبه نظامی و اعتقادی در داخل از بسیج و گردانهای عاشورا، ثارالله و صابرین و فاتحین، ده ها موسسه پول خوار از موسسه مصباح تا بیت حسن خمینی ردیف بودجه دارند.
⚫️ آزادی اینترنت، حجاب اختیاری، آزادی کسب و کار یک سراب است که تماما تحت سیطره دستجات مافیایی و رانت خوار است.
⚫️خلاصه بگویم: ایران در قالب جمهوری‌اسلامی ذره ذره خواهد مُرد. ایران در این ساختار مافیایی و اعتقادیِ درخود تنیده و هیولایی آینده ای ندارد. این امید های کاذب از زبان کسانی که خودشان معترفند خط قرمزشان منویات رهبری ست و شخصا در او ذوب شده اند، فقط به تعویق افتادن زمان روبرو شدن یک ملت با حقایق از روی هراس است و هراس برادر مرگ است....
⚫️الآن بزرگ‌ترین و مشهودترین «استدلال» موافقان شرکت در انتخابات «ترس» است؛ ترس از فرو افتادن در چنگال گروهی شرورتر. اما «ترسیدن» در واقع نمی‌تواند «دلیل» باشد؛ فقط می‌تواند «علت» باشد! با تکیه بر علت می‌توان فقط «قانع» شد نه «راضی». این جا نکته‌ی ظریفی داریم، لطفاً دقت کنید: «قانع شدن» شاید «عقلانی» باشد و «غیراخلاقی» هم نباشد، اما «قانع کردن» شاید «غیرعقلانی» نباشد، ولی حتما «غیراخلاقی» است!
⚫️مثال بزنیم: این که چون نمی‌توانم گرسنگی بچه‌ام را ببینم از دیوار همسایه بالا بروم، به‌عنوان نوعی «قانع شدن»، قابل درک است (و شاید بنا بر طبیعت مشترک آدمیان، حتا به‌نوعی «عقلانی» هم باشد)، اما هر چه هست، «اخلاقی» نیست؛ و چون اخلاقی نیست، «قابل توصیه به دیگران» هم نیست؛ یعنی توصیه کردنش به دیگران «غیراخلاقی» است!
⚫️باز بگذارید این محک را به مورد خاص «انتخابات فعلی» بزنیم: این که شما از روی ترس بخواهید بین شرور و شرورتر انتخاب کنید، یعنی قانع شده‌اید نه مجاب! بله، شما می‌توانید رای بدهید و من نمی‌توانم به صرف این که هم‌وطن هستیم، جلوی شما را بگیرم (هرچند که می‌توانم متاسف باشم، و اجازه دارم که این تاسفم را ابراز کنم)؛ اما شما به‌خاطر «غیراخلاقی بودن» تصمیم‌تان (و دقیقا به همین خاطر)، نه می‌توانید و نه حق دارید که دیگران را دعوت کنید به رای دادن! چون اگر مرتکب چنین اقدامی شدید، بلافاصله این وظیفه بر گردن‌تان می‌افتد که موضع خودتان را هم به‌لحاظ عقلانی و هم به‌لحاظ اخلاقی، توجیه کنید؛ در حالی می‌دانیم فقط «علتی» پیش دارید نه «دلیلی»!
@PN_KFP
#ارسالی_همراهان_کانال
❕سوال: فردای این نمایش چه چیز در ساختار ج.ا تغییر میکند؟
پاسخ: هیچ چیز!
⚫️هر آنکس که تعیین شود، نیروی مقابلش مجددا برمیگردد به همان جایی که بود. روی همان صندلی مینشیند و با موج بعدی برمیگردد. چیزی حذف نمی‌شود. هیچ کدامشان بیکار نمی شوند. سیستم ذاتا چیزی را طرد و تصفیه نمیکند. آنها هستند، قرار نیست جایی بروند.
⚫️رهبر انقلاب آن بالا بر کرسی نشسته. بازوهایش سرکارند. ستاد ائمه جمعه فعال است. شورای نگهبان و مجلس خبرگان رهبری کار خودشان را می‌کنند. ستاد اجرائی فرمان امام، آستان قدس رضوی، قرارگاه خاتم، بنیاد مستضعفان، سازمان تبلیغات اسلامی، هلدینگ های سرداران فربه سپاه و شرکت های تابعه دلالان امنیتی و فرزندانشان سر جایشان هستند. پایداری چی ها به دولت هم نرسند، در طویله شورا میمانند. در شعام و دانشگاه ها، در موسسات و ارگان های موازی و ... میمانند. گروهی دوباره استاندار و فرماندار و وزیر می‌شوند. حالا یا امثال عیسی کلانتری و محمد شریعتمداری و آقا زاده هایشان یا همچون سعید محمد و مهرداد بذرپاش.
⚫️حشدالشعبی، حزب الله، انصارالله، حماس، جهاد اسلامی، و ده ها گروه شبه نظامی بزرگ و کوچک دیگر در عراق و سوریه خرج دارند.
از کیسه ملت ایران باز هم خرج محور مقاومت خواهد شد. خبرنگاران رانت خوار دولتی جایشان عوض می‌شود. مدح و ثنا گویان، پروژه بگیران و سفارشی نویسان تغییر شیفت می‌دهند.
⚫️درب چاه ویل برنامه اتمی را کسی نمی گذارد. حیات و ممات نظام به آن گره خورده. ده ها گروه شبه نظامی و اعتقادی در داخل از بسیج و گردانهای عاشورا، ثارالله و صابرین و فاتحین، ده ها موسسه پول خوار از موسسه مصباح تا بیت حسن خمینی ردیف بودجه دارند.
⚫️ آزادی اینترنت، حجاب اختیاری، آزادی کسب و کار یک سراب است که تماما تحت سیطره دستجات مافیایی و رانت خوار است.
⚫️خلاصه بگویم: ایران در قالب جمهوری‌اسلامی ذره ذره خواهد مُرد. ایران در این ساختار مافیایی و اعتقادیِ درخود تنیده و هیولایی آینده ای ندارد. این امید های کاذب از زبان کسانی که خودشان معترفند خط قرمزشان منویات رهبری ست و شخصا در او ذوب شده اند، فقط به تعویق افتادن زمان روبرو شدن یک ملت با حقایق از روی هراس است و هراس برادر مرگ است....
⚫️الآن بزرگ‌ترین و مشهودترین «استدلال» موافقان شرکت در انتخابات «ترس» است؛ ترس از فرو افتادن در چنگال گروهی شرورتر. اما «ترسیدن» در واقع نمی‌تواند «دلیل» باشد؛ فقط می‌تواند «علت» باشد! با تکیه بر علت می‌توان فقط «قانع» شد نه «راضی». این جا نکته‌ی ظریفی داریم، لطفاً دقت کنید: «قانع شدن» شاید «عقلانی» باشد و «غیراخلاقی» هم نباشد، اما «قانع کردن» شاید «غیرعقلانی» نباشد، ولی حتما «غیراخلاقی» است!
⚫️مثال بزنیم: این که چون نمی‌توانم گرسنگی بچه‌ام را ببینم از دیوار همسایه بالا بروم، به‌عنوان نوعی «قانع شدن»، قابل درک است (و شاید بنا بر طبیعت مشترک آدمیان، حتا به‌نوعی «عقلانی» هم باشد)، اما هر چه هست، «اخلاقی» نیست؛ و چون اخلاقی نیست، «قابل توصیه به دیگران» هم نیست؛ یعنی توصیه کردنش به دیگران «غیراخلاقی» است!
⚫️باز بگذارید این محک را به مورد خاص «انتخابات فعلی» بزنیم: این که شما از روی ترس بخواهید بین شرور و شرورتر انتخاب کنید، یعنی قانع شده‌اید نه مجاب! بله، شما می‌توانید رای بدهید و من نمی‌توانم به صرف این که هم‌وطن هستیم، جلوی شما را بگیرم (هرچند که می‌توانم متاسف باشم، و اجازه دارم که این تاسفم را ابراز کنم)؛ اما شما به‌خاطر «غیراخلاقی بودن» تصمیم‌تان (و دقیقا به همین خاطر)، نه می‌توانید و نه حق دارید که دیگران را دعوت کنید به رای دادن! چون اگر مرتکب چنین اقدامی شدید، بلافاصله این وظیفه بر گردن‌تان می‌افتد که موضع خودتان را هم به‌لحاظ عقلانی و هم به‌لحاظ اخلاقی، توجیه کنید؛ در حالی می‌دانیم فقط «علتی» پیش دارید نه «دلیلی»!
@PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment