‌
🔴 مصرف‌گرایی هنگامی پدید می‌آید که عَرضه و تولید بیش‌از تقاضا و نیاز واقعی جامعه باشد. تولید زیاد لزوماً خوب نیست، بلکه چه چیزی تولید کنیم هم مهم است. تولید افسارگسیخته باعث هرزرفت منابع می‌شود. شرکت‌های بزرگ برای این‌که چرخ‌شان بچرخد، دائم بر نحوه‌ی مصرف کالاهای خود تأکید می‌کنند و با تبلیغات گسترده و چشم‌نواز و متنوع، شما را مجاب می‌کنند که «به این محصول نیاز دارید». برای‌تان شرایط ویژه مانند تخفیف و فرستادنِ رایگان به درِ خانه می‌گذارند و از مزایای بی‌شمار محصولات‌شان می‌گویند تا آن را بخرید. با خرید بیش‌‌تر از نیاز واقعی و زیستیِ ما، آنان دوباره محصولات جدیدتری تولید می‌کنند که خریدِ پیشینِ شما پس‌از مدتی از دور خارج شود و شما دوباره نیاز به محصول جدیدتری داشته باشید. این شیوه در شرکت‌هایی که شدیداً انحصاری هستند، مانند مایکروسافت و اپل، شدیدتر و کاملاً مشهود است. در حالی‌، که شما می‌توانید گذر زمان را از گوشی نگاه کنید، اما چنان فضای تبلیغاتیِ اپل‌واچ ملتهب و پرزرق‌وبرق است که به‌اندازه‌ی قیمت یک گوشی هزینه می‌کنید تا اپل‌واچ و فلان‌واچ را هم بخرید! این «ایجاد نیازهای مصنوعی» تمامی ندارد و شما تا بی‌نهایت احساس نیاز به «خرید محصولات جدیدتر» خواهید داشت. «پاول دورُف» در یادداشت زیر به این جنبه‌ی مخرب تولید اشاره نکرده‌است. «مصرف‌گرایی خود محصول تولید افسارگسیخته است» و «تبلیغات ضامن بقای آن». سپاس‌گزارم از دوست عزیزی که زحمت‌‌ ترجمه‌ی این یادداشت را کشیدند.

‌