This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این هم همان شعری که در روز اول جنگ برای خانم های شهید در حملات رژیم صهیونیستی گفته بودم. با الهام از تصویر گیسوان خون آلود شاعره شهید پرنیا عباسی، که از میان آهن و آوار بیرون ریخته بود.
در ابتدای شعرخوانی گفتم زنان شهید در این جنگ مقام والایی دارند. چرا که با شهادتشان فتنه ای را که اسرائیل با تمسک به زلف زنان ایران از سال ۱۴۰۱ آغاز کرده بود، نقش برآب کردند.


این زلف به خون تر شده، زلف وطن ماست
این پیکر صدپاره، تن ماست، تن ماست

این طره که افشان شده بر صفحه ی هستی
غمنامه ای از میهن ما و محن ماست

این پهلوی زهراست میان در و دیوار
این داغِ دلِ حیدرِ خیبرشکنِ ماست

این خون که شتک زد به دل آهن و آوار
خون جگر و حلق حسین و حسن ماست

با این همه هرگز نهراسیم ز دشمن
تا دست علی، پنجه ی مرحب فکن ماست

هنگام نبرد است الا شیعه ی حیدر
برخیز که هنگام به میدان زدنِ ماست

برخیز و به میدان شو چون تیغ برهنه
با خصم بگو پرچم ایران کفن ماست


@zahrdaroo

1 comment

بی نهایت شنیدنی و زیبا بود..اجرتون با شاه شهید کربلا 🙇‍♀️