من این کلیپ‌های به‌ظاهر زیبا و قشنگ را می‌بینم و می‌شنوم و فقط حرص می‌خورم! کاش این گروه‌های دوسه‌چندنفره، با گیتارهای‌شان رها کنند موسیقی محلی و فولکلورِ ایران را. کاش «رستاک»ها بی‌خیالِ زبان‌های محلی شوند. فیلم بالا چیزی نیست جز فریب! فریبِ پس‌زمینه، که کوه‌های البرز است؛ فریبِ لباس زیبا، که حتی لباس گیلانی نیست؛ فریبِ تدوین و فیلم‌برداری و صدابرداری. همه و همه به‌خدمت گرفته شده‌اند تا چیزی عامه‌پسند خوانده شود؛ و دراین‌میان تنها چیزی که قربانی می‌شود «زبان گیلکی» است. در همین یک دقیقه، چندین خطای تلفظ و واژگان وجود دارد. اگر فقط یک دهه با این لهجه‌ی من‌درآوردی و عقیم و بیمار تولید محتوا شود، نسلی که از دل این محتوا درمی‌آید، دیگر صحبت نسل من و پیش‌از من که «گیلان و گیلکی را زندگی کرده‌است» متوجه نخواهد شد. زبان گیلکی به‌شدت به لهجه و آواهای ریزودرشت‌اش وابسته است. این زبان وابسته به هویت شفاهیِ خودش است و این چیز خوش‌وآب‌ورنگی که در فیلم بالا می‌بینید، سراسر جعل است و خدشه به هویتی که امثال مادرم از اعماق جنگل‌ها و کوه‌ها و شالی‌زارهای گیلان به‌دست ما رسانده‌اند. افسوس و بس افسوس!
‌
#گیلکی

@REsearchers

‌