عبور کارگزاران از خاتمی
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»
زیتون ـ محمدرضا سرداری:با فروکش کردن نسبی بحران کرونا در ایران، تبعات شکست تاریخی اصلاح طلبان در انتخابات مجلس یازدهم پدیدار شده است. رسانههای داخل کشور در طی هفته گذشته گفتوگو و گزارشهای مختلفی درباره اختلافات علنی شده میان اصلاحطلبان بازتاب دادهاند. اختلافاتی که با استعفای عبدالواحد موسوی لاری از نایب رئیسی جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان) آغاز شده و ادامه دارد. اما این اختلافات چه تبعاتی برای جامعه دارد؟ آیا اصلاح طلبان به عنوان یک نیروی سیاسی همچنان نقشی در تحولات سیاسی امروز بازی می کنند؟
دلیل استعفای موسوی لاری چه بود؟
موسوی لاری در استعفانامه خویش از نائب رئیسی شورای سیاست گذاری اصلاح طلب به محمدرضا عارف رئیس این جبهه؛ دلیل استعفایش را شرایط جسمی و بیماری دیابت ذکر کرده اما متن نامه نشان میدهد که وی استعفا داده تا راه برای اصلاحات در مجموعه اصلاح طلبان باز شود.
او در نامه خویش نوشته است: «گمانم این است که این استعفا میتواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکلها باشد.» چنین ادعایی به باور برخی ناظران نشان از جاه طلبی او در طول یک دهه حضور در جبهه اصلاحات دارد و برخی را با این پرسش روبرو ساخته که در پی این استعفا چه تحولی در تشکیلات اصلاح طلبان متصور است و او براستی چه مانعی بر سر آن تحولات بوده است؟
موسوی لاری در نامه خود همچنین با اشاره به پایان کار مجلس دهم و همچنین «آفتاب لب بام» توصیف کردن دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهاد اجماعی اصلاح طلبان تاکید کرده است. پیشنهاداتی که البته با واکنش تند بال راست اصلاح طلبان، یعنی حزب کارگزاران روبرو شد.
کرباسچی: با عارف و خاتمی هم تعارف نداریمغلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران که حزبش علیرغم عدم حضور جبهه اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شرکت کرد؛ به استعفای موسوی لاری کنایه زد و گفت؛ رفتن وی و آمدن شخص دیگر خاصیتی ندارد. کرباسچی در عین حال گفت باید تعارف را در سیاست کنار گذاشت و از عارف و خاتمی نیز خواست که اگر قادر به اداره تشکیلات اصلاح طلبان نیستند؛ کنار بروند. «حتی دیگر کسانی که شاید برای ما کاریزما بوده و شخصیت مورد علاقه ما باشند… حالا آقای خاتمی یا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصیتهای بزرگوار و خصلتهای قابل تحسینی که دارند، به خاطر اینکه نمیتوانند به هیچ کسی نه بگویند و… نباید تعارف داشته باشیم. ما باید به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشیم. ما به همه شخصیتها احترام گذاشته و دستشان را میبوسیم اما در عرصه سیاست به این شکل نمیتوان پیش رفت.»
پیش از کرباسچی، محمد قوچانی، سردبیر روزنامه سازندگی، نیز یادداشتی در اینباره نوشته بود و عارف را «تندیس سکوت اصلاحات» خواند. وی همچنین نوشته بود که پوپولیسم سیاسی جبهه اصلاحات را اداره میکند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75815