⭕️ صدا و سیما در ایران؛ بازتاب عینی شکست فرهنگی جمهوری اسلامی برابر دیگران
📌 با گسترش امکانات اینترنتی و بسترهای متعدد، دیر نخواهد بود که صدا و سیما با رقبای جدید دیگری هم روبه‌رو شود که دیگر نمی‌تواند با بهره‌گیری از قوانین و فیلترینگ و محدودیت‌ها، آن‌ها را به تابعیت و کنترل خود درآورد
♦️«یک‌چهارم مردم ایران اصلاً برنامه‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی را نگاه نمی‌کنند.» این موضوع را خبرگزاری دولتی ایرنا، با استناد به نتایج نظرسنجی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، رسانه‌ای کرده است.
به نظر می‌آید در این آمار، مخاطبان گه‌گاهی که تنها برنامه‌های خاصی را ممکن است ببینند، جزو آمار بینندگان صدا و سیما به‌حساب آمده‌اند.
این موضوع مثالی عینی برای درک ابعاد شکست فرهنگی جمهوری اسلامی ایران برابر دیگران در حوزه‌های مختلف است؛ به‌خصوص با توجه به این که از زمان آغاز حکومت اسلامی در این کشور، مهمترین سنگر پرچمداران فرهنگی حکومت، صدا و سیما بوده است.
ظهور شبکه‌های ماهواره‌ای؛ آغاز ریزش بزرگ در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
در دهه شصت، ویدیو رقیب صدا و سیما بود و «برنامه‌های آن‌ور آبی و فیلم‌های غیرمجاز» با وجود ممنوعیت و مجرمانه طلقی شدن داشتن ویدیو، به صورت وسیع در جامعه ایرانی اقبال داشتند و پخش می‌شدند.
از اواخر دهه هفتاد و در طول دهه هشتاد، با ظهور ماهواره و گسترش شبکه‌های ماهواره‌ای، حکومت ایران متوجه ریزش مخاطبان خود در حوزه فرهنگی و به‌خصوص صدا و سیما شد. اما متنوع نبودن تولید برنامه و محدودیت‌ها شبکه‌های ماهواره‌ای، فرصتی بود که این دستگاه تلاش کند با تغییر رویه در برنامه‌سازی و استفاده از ظرفیت سینمای ایران، زمین‌بازی را در این عرصه به دیگری واگذار نکند. ولی در دهه نود، با افزایش شبکه‌های حرفه‌ای برخوردار از تیم‌های برنامه‌ساز مجرب و گسترش شبکه‌های مجازی مانند اینستاگرام و یوتیوب، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هم هر روز بیش از پیش شاهد ریزش مخاطبانش شد.
در کنار مسایل فوق، مشکلات اقتصادی، تغییر پی‌درپی در ساختار مدیریت صدا و سیما و مبدل شدن آن به دستگاه عقیدتی و سیاسی تمام‌عیار، توان آن را در برنامه‌سازی موثر کاهش داد. این موضوع وقتی کنار حذف چهره‌های محبوب و برنامه‌های مورد علاقه مردم همچون «برنامه نود عادل فردوسی‌پور» قرار گرفت، بیش از همیشه درگیر شدن صداوسیما با بحران جذب مخاطب را روشن کرد؛ نکته‌ای که در آمارهای رسمی مورد اشاره رؤسای صداوسیما، حکومت حاضر به پذیرش آن نبود.
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
📌 با گسترش امکانات اینترنتی و بسترهای متعدد، دیر نخواهد بود که صدا و سیما با رقبای جدید دیگری هم روبه‌رو شود که دیگر نمی‌تواند با بهره‌گیری از قوانین و فیلترینگ و محدودیت‌ها، آن‌ها را به تابعیت و کنترل خود درآورد
♦️«یک‌چهارم مردم ایران اصلاً برنامه‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی را نگاه نمی‌کنند.» این موضوع را خبرگزاری دولتی ایرنا، با استناد به نتایج نظرسنجی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، رسانه‌ای کرده است.
به نظر می‌آید در این آمار، مخاطبان گه‌گاهی که تنها برنامه‌های خاصی را ممکن است ببینند، جزو آمار بینندگان صدا و سیما به‌حساب آمده‌اند.
این موضوع مثالی عینی برای درک ابعاد شکست فرهنگی جمهوری اسلامی ایران برابر دیگران در حوزه‌های مختلف است؛ به‌خصوص با توجه به این که از زمان آغاز حکومت اسلامی در این کشور، مهمترین سنگر پرچمداران فرهنگی حکومت، صدا و سیما بوده است.
ظهور شبکه‌های ماهواره‌ای؛ آغاز ریزش بزرگ در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
در دهه شصت، ویدیو رقیب صدا و سیما بود و «برنامه‌های آن‌ور آبی و فیلم‌های غیرمجاز» با وجود ممنوعیت و مجرمانه طلقی شدن داشتن ویدیو، به صورت وسیع در جامعه ایرانی اقبال داشتند و پخش می‌شدند.
از اواخر دهه هفتاد و در طول دهه هشتاد، با ظهور ماهواره و گسترش شبکه‌های ماهواره‌ای، حکومت ایران متوجه ریزش مخاطبان خود در حوزه فرهنگی و به‌خصوص صدا و سیما شد. اما متنوع نبودن تولید برنامه و محدودیت‌ها شبکه‌های ماهواره‌ای، فرصتی بود که این دستگاه تلاش کند با تغییر رویه در برنامه‌سازی و استفاده از ظرفیت سینمای ایران، زمین‌بازی را در این عرصه به دیگری واگذار نکند. ولی در دهه نود، با افزایش شبکه‌های حرفه‌ای برخوردار از تیم‌های برنامه‌ساز مجرب و گسترش شبکه‌های مجازی مانند اینستاگرام و یوتیوب، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هم هر روز بیش از پیش شاهد ریزش مخاطبانش شد.
در کنار مسایل فوق، مشکلات اقتصادی، تغییر پی‌درپی در ساختار مدیریت صدا و سیما و مبدل شدن آن به دستگاه عقیدتی و سیاسی تمام‌عیار، توان آن را در برنامه‌سازی موثر کاهش داد. این موضوع وقتی کنار حذف چهره‌های محبوب و برنامه‌های مورد علاقه مردم همچون «برنامه نود عادل فردوسی‌پور» قرار گرفت، بیش از همیشه درگیر شدن صداوسیما با بحران جذب مخاطب را روشن کرد؛ نکته‌ای که در آمارهای رسمی مورد اشاره رؤسای صداوسیما، حکومت حاضر به پذیرش آن نبود.
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment