آقای زندگانی شما و امید زندگانی،در دوره ای در دهه هشتاد درحال طی کردن روندی صعودی تا سوپراستار شدن بودید. اما بنظر میرسد این روند از جایی کمرنگ و متوقف شد، چه عواملی در این ماجرا تاثیرگذار بودند؟
شما دارید به دهه هشتاد اشاره میکنید. آن دوره، طلاییترین دوره تولیدات تلویزیون بود. آن زمان در تلویزیون بالغ بر هشتاد سریال و صدوخردهای تله فیلم به نمایش در میآمد. قاعدتا همین موضوع باعث میشد که برای من پیشنهادات بیشتری وجود داشته باشد. بعد از ورود به دهه نود تولید تلویزیون به شدت کاهش یافت؛ به علت بحرانهای اقتصادی و نبود بودجه و مشکلاتی که دولت با صداوسیما داشت. به همین دلیل هم تولید سریال در دهه نود، به هفده عدد در سال رسید. الان هم که من خبر دارم برای دو یا سه سریال دوربین روشن کار میکنند. قاعدتا کم شدن پیشنهادات هم به تغیر سن من و کم شدن تولیدات، مربوط میشود. البته من هیچ زمان به سمت سوپراستار شدن حرکت نکردم، چون بهدنبال حواشی نبودم. با این که شهرت بخش جدایی ناپذیر کار ماست اما من تا حد ممکن از آن فرار کردم و به آن بها ندادم و سعی کردم بیشترش نکنم. معمولا مصاحبه گریز بودم. برای کارهای سینمایی هم که من دوسال و نیم بایکوت شدم.
برای بازی در ملک سلیمان؟
بله، بعد از «ملک سلیمان» و حرفهای عجیبی که از دستمزدهای آنچنانی من میزدند این اتفاق رخ داد. نکته جالب ماجرا این است که «ملک سلیمان» در همه بخشها جایزه گرفت بهجز دو قسمت مهم و تاثیرگذار؛ نقش اول و تدوین.
مافیا مانع ادامه کار شما شد؟
مافیا نه، به آن صورتی که برخی میگویند شاید وجود نداشته باشد اما به هر حال قابل رویت است. شما میبینید که در پلتفرمها افرادی هستند که از این کار به کار دیگر میروند و در همه کارها هستند. البته بهنظر من اشکالی هم ندارد. مثل وقتی که شما میخواهید بروید کوه، دوستانتان را میبرید نه غریبهها را. همیشه در هرکاری به دنبال ارزشمندی آن بودم همچنان هم با وجود کم بودن کار، پیشنهاداتی را رد میکنم. این رد کردن را با افتخار انجام نمیدهم و ناراحتم که چرا اکثر پیشنهادات ارزش هنری کافی ندارند.
🆔 @loverscinema