🍀بهترین محک دوستی اصیل آن است که مصیبتی را که به آن گرفتار شده‌ایم بلافاصله برای دوستی نقل کنیم ...

آنگاه در چهره‌اش یا اندوه حقیقی و صمیمانه نقش می‌بندد، یا اثری از آرامش یا جلوهٔ دیگری جز همدردی که جملهٔ معروف روشفوکو آن را تأیید می‌کند: «حتی در مصیبتِ بهترین دوستان‌مان نیز همیشه جنبه‌ای پیدا می‌کنیم که برای ما ناخوشایند نیست.»

آشنایان عادی که آنان را دوست خود می‌نامیم، در چنین وضعیتی نمی‌توانند لبخند خفیفی را که حاکی از رضایت آنان است پنهان کنند. به‌ندرت می‌توان دیگران را بیش از این خوشحال کرد که برایشان از مصیبتی که اخیراً گرفتار آن شده‌ایم، نقل کنیم یا ضعف شخصی خود را بی‌پرده بر آنان آشکار سازیم. این خصلت ویژهٔ آدمیان است!




«در باب حکمت زندگی»
آرتور شوپنهاور
@renaissancetranslate

1 comment

میدونی چرا مرتضی همیشه با خوشحالی درباره ی بدبختی‌های مردم حرف میزنه؟میخواد ما فکر کنیم خیلی هم بدبخت نیستیم
....... 🎬
آیا لبخندی که شوپنهاور میگه ناشی از اینه که هر آدم در کنه ذاتش باور داره بدبخته؟