رضاشاه پهلوی هم «باید» زمانه خویش بود و هم برآینده یک جریان فکری قوی و هم امید و مورد وثوق و انتخاب اکثریت ملت ایران از طریق نخبگان‌شان بمانند فروغی و داور و تیمورتاش و رضازاده شفق تبریزی و نمایندگان‌شان در مجلس‌های چهارم (۱۳۰۰ تا ۱۳۰۲ خورشیدی) و پنجم (۱۳۰۲ تا ۱۳۰۴ خورشیدی) و مجلس موسسان (۱۳۰۴ خورشیدی)

اکثریت نمایندگان هر سه مجلس یاد شده در اکثر مواقع کمک حال و یار سردار سپه، نخست وزیر و رضا شاه بعدی در سر و سامان دادن به اوضاع کشور بودند.

🔗 Vahid Bahman وحید بهمن (@vahid__bahman)

@PN_KFP