زنی در جنوب کرمان دردمندانه برای نداشتن آب فریاد می زند و حتی میگوید خودمان را آتش می زنیم..
زنان و کودکان بسیاری در گرمای تابستان و زیر تابش خطرناک خورشید درجای جای ایران در حال کولبری آبند.
زنان زیادی به خاطر غرق شدن مسکن شان در دریاچه های سدها، قربانی سدسازی شده اند و بدون هیچ پشتوانه ای کار و زندگی از دست داده حاشیه نشین شده اند.
هرجا پروژه های انتقال آب اجرا شده،صدها چشمه محلی که منبع معیشت و زندگی روستاها بود از بین رفته اند و زنان کولبرآب آب شده اند. پروژه قمرود نمونه بارز آن است.
هزاران زنان روستایی به دلیل تنش آبی و خشک شدن روستاها در خطر مهاجرت سرگردان و آسیبهای اجتماعی آن هستند.
آیا کسی دیده یا شنیده که دولت زنان و مجلسی زنان؛ یک بار و فقط یک بار از حقوق این زنان حرفی بزنند و از مسئولان وزارتخانه های مربوطه در خصوص وضعیت این زنان توضیح بخواهند؟
جایگاه حقوق زنان روستایی در پروژه های آبی کجاست؟
آیا اساسا این زنان دغدغه معاونتهای زنان دولت و نمایندگان مجلس هستند؟ چه بگویم از درد زنانی که رنج زیادی از تنش آبی و بحران آب متحمل می شوند و دادرسی ندارند./ مهتا بذرافکن
🆔@ruralwomenissues