👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری
دل نوشته ای برای بلوط به مناسبت ۱۰ سالگی طرح مردمی احیای زاگرس هر مدرسه یک نهالستان
این روز ها بلوط زاگرس حال خوشی ندارد و در مقابل زیادخواهی انسان در حال سر خم کردن است
برای او می گویم که بلوط برای من سمبل پدر و استواری اوست که امدنش را در پایيز انتظار می
کشيدم و آمدنش با مشتی از بلوط غریو شادی و آتش افرروزی در عصر پایيزبود.
دلم برای بلوط تنگ می شود.
برای سفير گلوله هایش و برای آتشش
و برای شعلهای به آسمان کشيده اش
دلم برای کلاهک پيچيده در سرش
و برای استواریش
و برای سخاوتش
که قوت لا یموت لر است.
و برای گرمی آتشش
دلم برای بلوط تنگ می شود
من زاده کوه های بلوط خيز بخت یاریم
برای همين
دلم برای بلوط تنگ می شود
بلوط، به یاد می سپارمت
و نهال تورا به جان و دل به خاک می سپارمش
که انتظار را جوانه اميد می زنی
دلم برای بلوط تنگ می شود
ای استوره استواری و نجات
ای بلوط،
برای کودکان زرد کوه و دنا
برای شادی روز گاران ما
برای رفع این غبار لعنتی
برای شادی کودکانه ام بمان
دلم برای بلوط تنگ می شود.
مصيب شيرانی1392 (شيدا مجری طرح)



🆔 @RuralWomenIssues
مهتا .ب, edited  

Comments

Be the first to add a comment